Zakelijk: “Nederland moet weer durven durven”

Frits van de Witte tijdens één van zijn inspiratiesessies.
Frits van de Witte tijdens één van zijn inspiratiesessies.
Frits van de Witte is een optimist. Hij ziet een stijgende lijn in het aantal ondernemers in Nederland. Desondanks mist hij de échte ambitie in ons land en zijn er volgens hem nog maar weinig mensen die risico’s durven te nemen om te groeien. ‘Heb je als ondernemer geen groeiambitie, dan kun je beter, nou ja, geen ondernemer worden,’ aldus de ras-entrepreneur.

Uw boek over groeiambitie, Kansen grijpen – ook wanneer deze tegenstribbelen, behaalde een top-notering. Het staat momenteel op de tweede plaats in de lijst managementboeken. We horen ook steeds meer geluiden dat groei helemaal niet nodig is. Dat we aan onze planeet moeten denken.
Daar ben ik het ab-so-luut niet mee eens. Wie zo denkt is geen ondernemer. De markt wordt gedomineerd door winnaars en hoor je daar niet bij, dan ben je dus een verliezer. Een loser, zeggen ze ook wel in het buitenland. Daar kom ik vaak. Mshindwa zeggen ze in het Swahili. Maar wanneer je groeit, ben je een winnaar. Dan kun je zoveel meer qua investeren en innoveren, en dat geeft energie. Of pungao, zoals de Maori zeggen. Die zitten ook boordevol energie. Je kunt ook nooit genoeg bezitten. Bezit, daar hebben ze in veel landen niet eens een woord voor.

In uw boek schrijft u over een tekort aan VOC-mentaliteit. We zijn een land geworden van marginale zeurpieten. Hoe kunnen we dit tij keren?
Om te beginnen door onze ambities op te schroeven en weer te durven durven. Zelf ben ik enorm geïnspireerd door managementgoeroe Veerindar Abahijeevan. Ik ben naar India afgereisd om een lezing van hem bij te wonen. Een energie dat er van die man uitging, fantástisch. Wat een dynamiek. ਡਾਇਨਾਮਿਕ zeggen ze daar. Maar hij adviseerde dus het buikdenken. Het denken vanuit ons aangeboren instinct. Ze hebben daar in die kringen een gezegde, wat vrij vertaald iets is als: wat in de buik zit, liegt niet. Je lichaam weet welke richting je op moet, veel eerder dan het hoofd. Daar moet je naar luisteren.

Op welke manier zien wij dit terug in uw eigen ondernemerschap?
De huidige tijd vraagt om innovatie en soms houdt dat in dat we terug moeten grijpen naar beproefde methodes. We moeten in Nederland weer zwart-wit durven denken. De VOC-mentaliteit dus. Morgen vertrekken we op een eerste expeditie naar De Zuid. Net als vroeger met een aantal schepen het ruime sop kiezen. Onder de grenzen van ons veilige Europa ligt een hele wereld klaar om ontdekt te worden.

Bedoelt u soms Afrika?
De Nieuwe Wereld, noem ik het.

Ja, maar…
Ho, stop. Ik weet waar u naartoe wilt. Dat hoor ik namelijk vaker wanneer ik mijn plannen uit de doeken doe. Maar dan vraag ik u, wat als Columbus thuis was gebleven en nooit Amerika had ontdekt? Of dichter bij huis, als Abel Tasman nooit naar Nieuw-Zeeland zou zijn gevaren? Bedenkt u eens in wat voor karige wereld wij dan zouden hebben geleefd. Dat een continent bewoond is en mogelijk zelfs al eerder ontdekt, is geen enkele reden om dat niet gewoon nog eens te doen. Dát is de VOC-mentaliteit.

Ik… ik weet niet zo goed…
De Nieuwe Wereld, yangi dunyo in het Oezbeeks, ligt vol mogelijkheden. En dan heb ik het dus niet eens alleen over de grondstoffen. Natuurlijk, ik heb het vermoeden dat het land mogelijk rijk is aan mineralen en misschien zelfs olie, maar dat is allemaal secundair. Ik denk voornamelijk aan human capital. We moeten minder in producten denken, en meer in mensen. Niet meer dat verouderde mantra van out-of-the-box-denken. Nee, ouderwetse mankracht. Hup, die box in. Overigens is dat ook het onderdeel van de expeditie waar ik de meeste reacties op heb gekregen. Het was tegen het zere been van velen, maar ik trek er geen woord van terug.

Goed. Heeft u tot slot nog een boodschap voor startende ondernemers?
Dat we best iets trotser mogen zijn op onze succesvolle ondernemersgeschiedenis. Toen ik in de jaren tachtig begon met ondernemen was een dergelijk plan not done. Maar de houding jegens ondernemerschap is omgeslagen, men is er klaar voor. Grijp die kansen, боломж in het Mongools. En blijf ambitieus, zoek die groei. De wereld verandert en als je daar als ondernemer in mee wilt, dan is het bovenal noodzaak mijn boek te kopen. Misschien is die eerste plaats nog wel haalbaar, ook dat is groei.

Over de auteur: Pascal Vanenburg

Pascal Vanenburg (Kaasmarkt, 1978) is veel te lang van stof voor een autobiografische oneliner.

Gepubliceerd door

Pascal Vanenburg

Pascal Vanenburg (Kaasmarkt, 1978) is veel te lang van stof voor een autobiografische oneliner.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *