Ook Tofik Dibi stelt zich verkiesbaar als Kamervoorzitter

Woensdag kiest de Tweede Kamer een nieuwe voorzitter. Na Khadija Arib (PvdA), Madeleine van Toorenburg (CDA), Ton Elias (VVD) en Martin Bosma (PVV) heeft nu een vijfde kandidaat zich gemeld: oud-Kamerlid Tofik Dibi van Groen Links. TIJM Magazine sprak met het Kamerlid in ruste over zijn opvallende kandidaatstelling.

Tofik, je wachtgeld zit erop, je boek is net uit en nu wil je Kamervoorzitter worden. Waarom nu? Waarom jij?

“Weet je, door de politiek ga je denken dat je heel belangrijk bent, uniek. Je bent een graag geziene gast in talkshows. Dat gevoel mis ik enorm. En ik was er goed in. Ik kon zelfs tegen Rutger van PowNews op, BAM! En ik wil weer door de lange gangen op het Binnenhof struinen, BAM!Geintjes maken met kamerleden, BAM! Iets te aimabel met ze worden, wetende dat ik ze later als voorzitter lekker op de vingers kan tikken, BAM BAM BAM!”

Je had ooit woeste plannen. Voor Nederland, voor GroenLinks. Voor Mauro. Voor moslims én homo’s. Eerst als Kamerlid, daarna wilde je fractievoorzitter wor…

“BAM!”

… Ja, maar het liep uit op niets. Waarom nu toch weer de politiek in?

“Ach, ik heb misschien mijn hand overspeeld, toen ik een gooi deed naar het leiderschap van GroenLinks. Het was best raar om van veelbelovende politicus mijn populariteit te zien verkruimelen tot vrijwel niets. Je moet ook niet vergeten, ik werd Kamerlid op het hoogtepunt van de mediahypes van GeenStijl. Ik weet niet beter dan dat Kamerleden elke dag eerst op GeenStijl kijken. Ik mis dat. Ik wil weer lekker afgekat worden door die mallerds. Ook daarom ben ik beschikbaar voor het voorzitterschap.”

GeenStijl?

“Ja joh, ik hoef maar een filmpje op te nemen en ik sta weer op GeenStijl. Het toont maar weer hoe relevant ik nog ben!”

Maar GeenStijl is zelf toch al lang niet meer relevant? Je moet retweets hebben. Retweets, likes, en stemmen natuurlijk. Daarover gesproken, heb je je al officieel aangemeld?

“Nee, maar dat lijkt me ook niet nodig. Ik hoef mijn gezicht maar op de burelen van GroenLinks te laten zien, en ze schuiven me naar voren. Dat weet ik zeker. Ik ben de ster. En de ster laat bij dezen weten beschikbaar te zijn.”

Maar zo werkt dat toch niet? Om kamervoorzitter te kunnen worden, moet je eerst Kamerlid zijn?

“Hè wat? Nee, daar geloof ik niets van! Ik ben ontzettend gretig, ik heb er knetterveel zin in en ik denk dat ik dit heel goed kan. Want wees eerlijk. Ik ben de ideale kandidaat. Jong, gemotiveerd, een etnische én een seksuele minderheid. Die ook nog eens een heel leuk boekje in het bekentenissengenre heeft laten schrijven. Ze MOETEN me dit gewoon geven! Ik wil het, ik wil het, ik wil het, ik wil het! Wacht hoor, ik ga even bellen met een paar mensen…”

“…FEMKEEE!”

Nog meer tips van @tofikdibi voor mediageile knuffelmoslims

tofik

Tofik Dibi schreef een handleiding hoe je als mediageile knuffelmoslim een geile knuffelmoslim kunt worden in de media. Hartstikke handig. Want van wie kun je het beter leren, dan van de meester zelf? Wij vroegen Tofik of hij nog meer tips heeft. Die heeft hij:

Sluit je aan bij een club, maar kies voor jezelf
Als je mediageil bent en de nationale knuffelmoslim wilt zijn, is het aan te raden eerst knuffelmoslim van een club te worden. Daar wordt je vooruit geschoven om over typische knuffelonderwerpen te spreken en zo bouw je gestaag een mediageile naam op. Gebruik daarvoor – net als ik – alle trucs uit de gisteren door mij geschreven handleiding.

Maar vergeet een ding niet: het gaat om jou, niet om de club. Zodra je mediageile naam eenmaal gevestigd is, kun je dus met een gerust hart collega’s afvallen. Verzin voor de leider van je club bijvoorbeeld iets gênants met een stekker en een stekkerdoos. Als men vraagt of jij dat verzonnen hebt, kun je altijd antwoorden dat ‘het ook te maken heeft met hoe je het uitvoert’. Zo maak je het dubbelgênant voor je leider en klim jij automatisch op de hierarchische ladder.

Als je je collega’s genoeg hebt beschadigd, wordt het tijd voor de doodsteek: grijp de macht. Je dient jezelf aan als nieuwe leider. Maak niet de vergissing dat je daar ideeën voor moet hebben. Je pakt gewoon BAM! het al bestaande programma en zegt dat jij BAM! dat op een BAM! vernieuwende manier gaat uitdragen. BAM!, weet je. Wordt ook niet concreet over hoe die vernieuwing eruit gaat zien. Gewoon BAM!. BAM!

Gebruik je wachtgeld nuttig
Mocht je bij het te gronde richten van je club zelf ook ten onder zijn gegaan, niet getreurd; de mooiste tijd als knuffelmoslim moet nog komen. Je bent immers in de kracht van je leven, dus ga vooral niet werken maar pak dat wachtgeld. Zelfs als mensen je in het openbaar een baan aanbieden. Je status als mediageile knuffelmoslim is inmiddels zo sterk, dat je wel even op je lauweren kunt rusten.

Om die status te behouden, meng je je sporadisch in je favoriete knuffelonderwerpen. In je vrije tijd (altijd dus, hahaha, BAM!) stencil je af en toe een artikel in elkaar met ideeën die al vele malen eerder en vele malen eloquenter door iets minder mediageile knuffelmoslims te berde zijn gebracht. Hussel wat met dingen als ras, religie, racisme en privilege. Je hoeft de termen niet per se te snappen om er toch een halve pagina mee vol te kunnen flansen. En je bent knuffelmoslim genoeg om altijd wel een medium zo geil te krijgen het te plaatsen.

Verder tik je af en toe een stukje over het onterechte stigma dat Marokkanen luie uitkeringstrekkers zijn. Kritiek dat juist jij als nationale knuffelmoslim al een paar jaar lui wachtgeld trekt, en dat dat nogal slecht afstraalt op de groep waar je voor op zegt te komen – dat is institutioneel racisme. Of white privilege. Of islamofobie, daar wil ik vanaf zijn.

Om lastige vragen te ontwijken, houd je je vooral bezig met zo vaag mogelijke projecten in de creatieve sector. Doe ‘iets met onderwijs’, verbind je mediageile knuffelnaam aan een film, of schrijf een boek.

Pas op voor andere mediageile knuffelmoslims
Het belangrijkste bij het schrijven van een boek is het hebben van een mediageile naam en kop. Als nationale knuffelmoslim zit dat wel goed, maar dan moet je die titel niet van je af laten pakken. Zeker niet door die knuffelmoslims van wie je de ‘inspiratie’ voor al je ideeen en artikelen hebt. Als zij zich te veel roeren, dan schrijf je gewoon een cynisch stukje met de titel “Zo word je een mediageile knuffelmoslim” waarin je mediageile knuffelmoslims de maat neemt.

BAM!

En weg concurrentie!