Laatste dag transferdeadline: Piraten naar Baudet; Jan Roos niet door medische keuring

Vanavond om 0:00 uur verstrijkt de politieke transferdeadline voor het nieuwe campagneseizoen. Wie weet op het laatste moment een lucratieve overstap te maken? Het laatste nieuws lees je hier.

Piraten naar Baudet
Het Forum voor Democratie van Thierry Baudet heeft meerdere vaste waarden van de Piratenpartij ingelijfd. De club van Baudet, ook wel ‘het Chelsea van de Nederlandse politiek’, beschikt al jaren over een eindeloze hoeveelheid Russische olieroebels, maar heeft telkens moeite een hecht team te smeden van het aangekochte sterrenensemble.

Transfer Jan Roos gaat niet door
De veelbesproken transfer van Jan Roos is op het laatste moment afgeketst. De bebrilde rechtsbuiten zou van GeenStijl overstappen naar VNL, waar hij de flegmatieke Moszkowicz moest doen vergeten. Vandaag blijkt dat Roos niet door de medische keuring is gekomen. De vraag is of zijn oude club nog zit te wachten op de al jaren onderpresterende vedette.

Gaat Sylvana cashen in Amerika?
Er zijn hardnekkige geruchten dat Sylvana Simons haar carrière af gaat sluiten in de Verenigde Staten. Kenners denken dat het een ideale stap zou zijn voor de gewezen presentatrice. “Haar stijl is toch al Amerikaans en in de VS ligt het niveau veel lager, waardoor ze beter uit de voeten kan,” aldus analyticus Sywert van Lienden. “Daarnaast zijn de salarissen in de VS veel hoger. Naar verluidt een belangrijke motivatie voor Sylvana.” Simons wil het gerucht nog niet bevestigen. “Er zijn gesprekken, maar mijn zaakwaarnemer heeft geen enkele concrete aanbieding gekregen,” aldus de voorvrouw van DENK.

Wie redt de PvdA?
De noodlijdende PvdA is nog op zoek naar een financier voor de aankoop van één of meer SP’ers. De partij wil terug in de traditionele Top 3, maar heeft het geld niet voor de noodzakelijke aankopen. De verkoop van het clubgebouw heeft niet genoeg liquide middelen opgeleverd om een slag te kunnen slaan op de transfermarkt. “We overwegen ook de rest van de partij in de uitverkoop te doen,” aldus voorzitter Spekman.

Crisis bij de PVV
Bij de PVV is crisis uitgebroken. De partij drijft op het talent van de talentvolle maar grillige aanvoerder Geert Wilders. Binnen de partij gingen stemmen op om het team te versterken, zodat de PVV eindelijk mee kan doen voor de titel. Dit stuitte op fel verzet van Wilders, die geen anderen naast hem in de schijnwerpers duldt. Hierop besloot de partij eieren voor zijn geld te kiezen. Verschillende PVV-Kamerleden weigeren nog langer genoegen te nemen met een PVV in de marge.

Geen gebrek aan pianisten
Wibi Soerjadi richt Partij voor de Pluche Dieren op en is daarmee na Mark Rutte en Thierry Baudet de derde concertpianist die tot de Nederlandse politiek toetreedt.

TIJM onthult: Quinsy Gario is kunstproject van Adelheid Roosen

De geruchten deden al langer de ronde, maar nu heeft TIJM als eerste de hand weten te leggen op informatie waaruit blijkt dat Quinsy Gario (dichter, Roet in het eten, Zwarte Piet is racisme) een fictief figuur is. Vanmorgen ontving de redactie van TIJM Magazine een anonieme e-mail met overduidelijk fotografisch bewijs dat Quinsy Gario een langlopend kunstproject is van Adelheid Roosen (De Vagina Monologen, Mama is Boos, diverse etnisch cultureel verantwoorde theaterproducties). We belden met Adelheid om haar met deze onthulling en het bijbehorende bewijs te confronteren.

Tijm-Adelheid-en-Quincy

Tijm: Adelheid, ongetwijfeld ken je de regelmatig terugkerende geluiden dat jij en Quinsy Gario een en dezelfde persoon zouden zijn, maar je hebt dat steeds ontkend. Toch hebben wij nu overduidelijk fotobewijs hiervan in handen gekregen en dat gaan we uiteraard publiceren. Wat is jouw reactie hierop?

Adelheid: Oh? Hahahaha, ja, nou, zeg, hahaha, het moest er eens van komen, hè? Haha, nou, ja, is nog snel gegaan. Of eigenlijk niet. Maar toch. Haha! Nee, had ik niet verwacht op deze manier. Foto’s zeg je? Haha, nou, dan zal het wel zo zijn, hè? Tjonge. Laat ik het maar toegeven dan, ja. Ik ben inderdaad Quinsy. Al jááááren! Hahaha!

Tijm: De vraag die iedereen dan natuurlijk beantwoord wil zien: waarom?

Adelheid: Ja, waarom! Goeie vraag! Haha. Nou, vooral dat ik vond dat ik moest weten waar ik nou als vrouw, ik bedoel: blánke vrouw sta in vergelijking met, nou ja, een zwarte, sorry, donkere man, dus. Kijk, ik heb in de afgelopen jaren zo ontzettend veel stront over me heen gekregen. Je hebt zeg maar twee kampen hè: mensen die mij prettig gestoord vinden en mensen die me gewoon een ontzettend aanstellerig type vinden. En ik zag dat er de laatste jaren van die eerste groep eigenlijk niemand meer over was. Hahaha! Nou ja, dus. Dat.

Tijm: Ja, en?

Adelheid: Dat ik dus wilde onderzoeken met kunst, theater zeg maar, of ik een type kon creëren dat vele malen irritanter was dan ikzelf. Is trouwens ook niet echt mijn eigen idee, haha, je moet je voorstellen dat dat ingefluisterd werd door mijn vagina. Nou ja, moeilijk uit te leggen, hahaha. Maar dat dus. En dat type werd dus een zwarte, sorry, donkere, onredelijke man die balanceert op de rand van feit en fictie. Je denkt: dat bestaat niet echt, en dat is dus ook zo, maar hij blijkt dus gewoon wél te bestaan. Snap je? Alleen ben ik dat dan.

Tijm: Was de mede door Quinsy aangewakkerde discussie rondom Zwarte Piet voor jou dan een doel of een middel?

Adelheid: Ja pfff, vraag je me wat. Zelf heb ik Zwarte Piet eigenlijk vooral altijd ontzettend éng gevonden. Maar in het kader van mijn projectje vond ik het belangrijk om te ontdekken of je als serieus tegenstander van zo’n sprookjesfiguur jezelf nog meer gehaat kunt maken dan dat ik zelf in de jaren tachtig was. Haha, nou en of! Ik vond het trouwens vooral spannend of Sunny (Bergman red.) niks in de gaten zou krijgen, hahahaha.

Tijm: Ben je met bepaalde acties voor jouw gevoel niet te ver gegaan? Denk bijvoorbeeld aan de tweet aan het adres van Mark Rutte, vlak na de ramp met MH17?

Adelheid: Ja, kijk, haha, ik zou ze zelf nooit gedaan hebben, die dingen. Als vrouw, sorry, blánke vrouw, hanteer ik toch liever een andere vorm van gekkigheid. Maar daar ging het me juist om, hè? Ontdekken wat mensen wel en niet pikken van een zwarte, pardon, donkere man. Nou, daar sta je dus van te kijken, hahaha! Heftig!

Tijm: Nu je ontdekt bent, en de geloofwaardigheid van Quinsy Gario dus verdwenen is, ga je ermee stoppen?

Adelheid: Nee hoor, hahaha. Veel te leuk. Oh, en belangrijk. Ik zwengel een belangrijk thema aan, toch? Racisme, white supremacy, dat werk. Moet echt op de kaart blijven, hoor! Bovendien was Quinsy toch al niet geloofwaardig, dus, nou ja, hahahaha.

Op onze laatste vraag of ook Thierry Baudet een project van Adelheid is, antwoordt ze lachend: “Dat is voor jou een vraag, maar ga er maar vanuit dat je ons niet snel samen in één ruimte zult vinden.”

Update 12.30 Ook Thierry Baudet is een kunstproject van Adelheid Roosen

Zojuist stuurde onze anonieme bron nog meer fotobewijzen die aan de eerdere speculaties een einde maken. Zoals u hieronder kunt zien is Thierry Baudet inderdaad óók een typetje van Adelheid. Geconfronteerd met dit nieuwe bewijs, geeft de actrice dit ook toe: “Van mijn tijd als docent op de Amsterdamse Toneelschool herinner ik  me vooral hoe makkelijk mijn mannelijke collega’s hun uhh… hahaha… machtspositie uit konden buiten voor seksuele relaties met hun leerlingen. Nou ja, toen heb ik dus Thierry Baudet in het leven geroepen om dit machtsmisbruik te kunnen ervaren en onderzoeken. En dat is gelukt. Hahahaha!”

Op dit moment is ons onderzoek naar de geruchten dat ook Nico Dijkshoorn van Adelheid afkomstig is nog in volle gang.

Tijm-Adelheid-en-Thierry

Thierry Baudet voor PAUW naar Auschwitz

thierryfrei

Wegens het enorme succes van de reis naar Sicilië die Sophie Hilbrand, Myrthe Hilkens, Eva Jinek, Thierry Baudet, Olaf Koens en Özcan Akyol voor het programma PAUW maakten, heeft de VARA besloten om ook een eerdere trip van het zestal uit te zenden. In januari bezochten de jonge opiniemakers het voormalige concentratiekamp Auschwitz dat 70 jaar geleden werd bevrijd.

In een fragment dat sinds vanochtend op de website van PAUW staat zien we onder andere hoe Thierry Baudet kanttekeningen plaatst bij een stapel schoenen. “We kunnen hier natuurlijk wel heel emotioneel over doen, maar het kan ook best zo zijn dat de mensen die die schoenen hebben weggegooid vervolgens op prachtig, nieuw schoeisel de horlepiep hebben staan dansen. We wéten het niet.” In een ander fragment wordt een geëmotioneerde Eva Jinek door diezelfde Baudet getroost: “Je kunt hier natuurlijk wel heel geëmotioneerd zes miljoen Joden bij fantaseren die het niet hebben gered, maar je kunt je ook focussen op de twaalf miljoen die het wél hebben gered. Ik heb zelfs een paar Joodse Facebookvrienden!”

Tijdens zijn reis naar Sicilië hield Thierry Baudet voor TIJM Magazine een dagboek bij (deel 1, deel 2, deel 3). Ook over zijn ervaringen in Auschwitz heeft Baudet een dagboek bijgehouden. Dat dagboek wordt momenteel door Leon de Winter bewerkt tot musical.

PAUW in Auschwitz is aanstaande maandag te zien op NPO1.

Vakantiedagboek (3): Thierry Baudet op Sicilië #PauwopSicilie

thierryboot

Thierry Baudet is samen met andere jonge opiniemakers als Myrthe Hilkens, Özcan Akyol, Olaf Koens en Eva Jinek naar Sicilië om met eigen ogen de vluchtelingenstroom in de Middellandse Zee te aanschouwen. Maandag brengen zij verslag uit in het VARA-programma Pauw, maar voor TIJM Magazine houdt Thierry Baudet alvast een dagboek bij. Deel 1 leest u hier. Deel 2 hier.

Dag 3 – Pozallo

Ik heb vandaag het licht gezien. Echt, het licht.

U moet weten, na drie dagen optrekken met vluchtelingen, word je gewoon een beetje emotioneel. En ja, ik moet toegeven, dan ga je anders naar dingen kijken.

Als je drie dagen lang geconfronteerd wordt met grensoverschrijdende problemen, ga je je afvragen of je niet ook grensoverschrijdende antwoorden moet verzinnen. Of de nogal arbitraire landsgrenzen die wij mensen hebben getrokken niet het probleem zijn, in plaats van het antwoord. Of de natiestaat misschien sowieso niet zijn langste tijd heeft gehad.

Je gaat je afvragen of je het vluchtelingenprobleem van een andere kant moet benaderen. Niet met de vraag hoeveel vluchtelingen wij aankunnen, maar met de vraag hoe zij geholpen kunnen worden.

Je gaat je sowieso afvragen of jij wel het centrum van het universum bent als je drie dagen met Eva Jinek optrekt. En waarom mensen Eva eigenlijk een goede presentatrice vinden. Maar echt, waarom eigenlijk?

Dat soort vragen ga je jezelf stellen als de zon in je nek brandt, als je tong aan je gehemelte plakt, als je schoenen schuren, je benen branden, je handen trillen en je slapen bonzen.

En toen zag ik dus het licht.

Ik zag het licht en ik wist: nee, niets van dat alles.

Natuurlijk moeten we de grenzen dichthouden. Natuurlijk is hier geen plaats voor al die vluchtelingen. Natuurlijk betekent ‘nee’ bij vrouwen geen ‘nee’. En natuurlijk ben ik het centrum van het universum. Laten we eerlijk zijn, waarom zou u dit anders lezen?

Als herboren ben ik naar het hotel gegaan. Ik heb een fles wijn gepakt en ben naar de kamer van Myrthe Hilkens gegaan. Ze begon meteen te huilen. Zo onder de indruk is ze dus van mij. Zonder wat te zeggen pakte ik haar hoofd en trok het naar mijn kruis. Myrthe viel flauw. Ik kon het haar niet kwalijk nemen. Ik zou ook flauwvallen als ik door mijzelf werd versierd.

Terug op mijn kamer heb ik de wijn in mijn eentje opgemaakt. Met het glas nog in mijn hand, zakte ik op bed en daarna in slaap. Ik sliep een zachte slaap. Diep. Ik sliep alsof ik nooit meer wakker worden zou.

Morgen deel 4 van het dagboek van Thierry Baudet.
Deel 1 leest u hier.
Deel 2 leest u hier.

Vakantiedagboek (2): Thierry Baudet op Sicilië #PauwopSicilie

thierrydoek2

Thierry Baudet is samen met andere jonge opiniemakers als Myrthe Hilkens, Özcan Akyol, Olaf Koens en Eva Jinek naar Sicilië om met eigen ogen de vluchtelingenstroom in de Middellandse Zee te aanschouwen. Maandag brengen zij verslag uit in het VARA-programma Pauw, maar voor TIJM Magazine houdt Thierry Baudet alvast een dagboek bij. Deel 1 leest u hier.

Dag 2 – Opvangcentrum Mineo
We zijn aangekomen in Mineo, waar een opvangkamp voor vluchtelingen is. Zo’n vluchtelingenkamp is een treurige bedoening hoor. De atonale muziek komt je al van verre tegemoet. Wat een vreselijk idee dat die kinderen opgroeien met enkel vervreemdende, abstracte kunst om zich heen. Vind je het gek dat zij zich ontheemd voelen?

We hebben een heleboel vluchtelingen gesproken en dat is erg aangrijpend. We hebben ontzettend emotionele momenten beleefd. Een Liberische vrouw met steekwonden in haar gezicht viel Eva Jinek huilend in de armen, toen Eva had verteld over haar recente relationele schipbreuk. Eva vertrok geen spier en stapte kranig door naar de volgende vluchteling om haar verhaal aan te vertellen.

Weeskindje
Myrthe Hilkens zat met een weeskindje op haar armen voor een tent. “Ik… ik… heb de oplossing ook niet,” stotterde Myrthe, “maar we kunnen deze mensen toch niet aan hun lot overlaten?” Ik zag haar ogen vochtig worden bij het zien van het jongetje. Ik denk dat dat was omdat ze met mij ook wel zo’n kindje wil.

Özcan Akyol en ik zijn onze boeken uit gaan delen in het kamp. Het is hartverwarmend om te zien hoe blij ze daar mee zijn. Zo zie je maar: je hebt geen eten of onderdak nodig om intellectuele rijkdom op waarde te kunnen schatten. Of zoals Özcan het zei: “Erst kommt das lesen, dann kommt die moral.”

Krakkemikkend vaartuig
’s Avonds bij het eten stelde Eva voor om even naar een filmpje van de afgelopen dag te kijken. Sophie Hilbrand vertelde dat we geen filmpje van de dag hadden en vroeg ons naar onze bevindingen. Özcan zei dat hij het onthutsend vond om te zien in welk een deploreerbare toestand de vluchtelingen leefden. “Ze maken de overtocht in krakkemikkend vaartuig met gevaar voor lijf en ledematen. Om eenmaal aangemeerd in Europa te zijn overgeleverd aan de grollen van de juridische werkelijkheid zoals die zich manifest maakt op de Italiaanse stranden.”

Gevraagd wat zijn oplossing is voor het vluchtelingenprobleem, antwoordde Olaf Koens (wie is die man?) dat hij geen antwoord heeft. “Blijkbaar is de situatie in eigen land zo slecht dat ze zelfs een verdrinkingsdood riskeren om in Europa te geraken. Zo lang de wereld zo oneerlijk verdeeld is, zullen de vluchtelingen hoe dan ook blijven komen. En ik vrees dat dat nog heel lang zo is.” Ik begin me echt aan de domheid van die Olaf te ergeren. Nog geen begin van een oplossing heeft die man.

Witte wijn
’s Avonds heb ik nog heel lang met Eva Jinek nagepraat. De witte wijn deed ons allebei goed. Eva vond het een zware dag, zei ze. “Het was echt afzien. Agonizing! Ik ben gewoon erg betrokken bij dit project en dan kan ik het echt niet aanzien dat Sophie het zo slap presenteert. Zij kan zo’n programma echt niet dragen hoor.”

Ik gaf haar gelijk en vroeg of ze die fles Chablis op mijn hotelkamer wilde leegdrinken. Ze zei nee, dus dat zit wel snor. We weten allemaal wat vrouwen met nee bedoelen. Dat worden nog een paar hete dagen en nachten.

Morgen deel 3 van het dagboek van Thierry Baudet.
Deel 1 leest u hier.

Vakantiedagboek: Thierry Baudet op Sicilië (1) #PauwopSicilie

thierryband

Thierry Baudet is samen met andere jonge opiniemakers als Myrthe Hilkens, Özcan Akyol, Olaf Koens en Eva Jinek naar Sicilië om met eigen ogen de vluchtelingenstroom in de Middellandse Zee te aanschouwen. Maandag brengen zij verslag uit in het VARA-programma Pauw, maar voor TIJM Magazine houdt Thierry Baudet alvast een dagboek bij.

Dag 1 – vertrek
Vandaag verzamelden we op Schiphol. Iedereen had er zin in. Eva Jinek stelde meteen alle reisgenoten voor en deed een korte introductie van het programma in de camera. Dat moest opnieuw, toen bleek dat niet Eva maar Sophie Hilbrand de presentatrice was. Erg vermoeiend allemaal, dus heb ik de tijd gedood met wat leuke foto’s in de vertrekhal.

Sophie vroeg ons wat we van de reis verwachten. “Veel,” zei ik. “De belangrijkste intellectueel van dit moment is er immers bij.” Sophie keek me glazig aan. Ik hou van glazig kijkende vrouwen. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Importantisch
Özcan Akyol zei dat hij vooral een pleidooi wil pleidooiëren voor het verstrekken van bed, bad, brood en boek. “Lezen is enorme importantisch. Het werk van Louis-Ferdinand Céline heeft mij uit de put gedempt toen ik in de gevangenis zat. Ik kan het iedereen aanraden. Zeker die vluchtelingen. Ik ga ze daarom allemaal een exemplaar van mijn boek geven.”

Slimme gozer, die Özcan. Ik heb meteen mijn uitgever gebeld en gevraagd of ze achtduizend exemplaren van mijn boek ‘Oikofobie, de angst voor het eigene’ naar Sicilië willen sturen. Dat komt vast goed terecht, want hoe oikofoob moet je zijn om alles achter je te laten en te vertrekken naar zo’n logge, dictatoriale superbureaucratie als de Europese Unie?

Myrthe antwoordde dat ze bang is voor wat ze gaat zien, maar dat ze gaat proberen om niet te huilen. Ze keek me aan toen ze dat zei. Haar stem brak een beetje. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Olaf Koens zei dat hij met zo min mogelijk verwachtingen vertrok. “Ik wil onbevooroordeeld en open deze reis gaan maken.” Die man heeft werkelijk geen idee wat het is om opiniemaker te zijn.

Inchecken
Eva heeft niks gezegd. Af en toe snoof ze ongeduldig. Tot ze riep: “We kunnen inchecken, jongens. Loop maar achter mij aan.” Bij de balie bleek dat Sophie, die nog een stand-upje in de vertrekhal deed, de tickets had en konden we allemaal weer terug.

In het vliegtuig heb ik nog maar eens genoten van mijn eigen roman ‘Voorwaardelijke Liefde’. Wat een prachtig verhaal. Ik heb het boek meteen aangeboden aan Eva. Die keek niet op uit haar Quote 500 en zei dat ze wel even genoeg had van de liefde. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Morgen deel 2 van het dagboek van Thierry Baudet