Vakantiedagboek (3): Thierry Baudet op Sicilië #PauwopSicilie

thierryboot

Thierry Baudet is samen met andere jonge opiniemakers als Myrthe Hilkens, Özcan Akyol, Olaf Koens en Eva Jinek naar Sicilië om met eigen ogen de vluchtelingenstroom in de Middellandse Zee te aanschouwen. Maandag brengen zij verslag uit in het VARA-programma Pauw, maar voor TIJM Magazine houdt Thierry Baudet alvast een dagboek bij. Deel 1 leest u hier. Deel 2 hier.

Dag 3 – Pozallo

Ik heb vandaag het licht gezien. Echt, het licht.

U moet weten, na drie dagen optrekken met vluchtelingen, word je gewoon een beetje emotioneel. En ja, ik moet toegeven, dan ga je anders naar dingen kijken.

Als je drie dagen lang geconfronteerd wordt met grensoverschrijdende problemen, ga je je afvragen of je niet ook grensoverschrijdende antwoorden moet verzinnen. Of de nogal arbitraire landsgrenzen die wij mensen hebben getrokken niet het probleem zijn, in plaats van het antwoord. Of de natiestaat misschien sowieso niet zijn langste tijd heeft gehad.

Je gaat je afvragen of je het vluchtelingenprobleem van een andere kant moet benaderen. Niet met de vraag hoeveel vluchtelingen wij aankunnen, maar met de vraag hoe zij geholpen kunnen worden.

Je gaat je sowieso afvragen of jij wel het centrum van het universum bent als je drie dagen met Eva Jinek optrekt. En waarom mensen Eva eigenlijk een goede presentatrice vinden. Maar echt, waarom eigenlijk?

Dat soort vragen ga je jezelf stellen als de zon in je nek brandt, als je tong aan je gehemelte plakt, als je schoenen schuren, je benen branden, je handen trillen en je slapen bonzen.

En toen zag ik dus het licht.

Ik zag het licht en ik wist: nee, niets van dat alles.

Natuurlijk moeten we de grenzen dichthouden. Natuurlijk is hier geen plaats voor al die vluchtelingen. Natuurlijk betekent ‘nee’ bij vrouwen geen ‘nee’. En natuurlijk ben ik het centrum van het universum. Laten we eerlijk zijn, waarom zou u dit anders lezen?

Als herboren ben ik naar het hotel gegaan. Ik heb een fles wijn gepakt en ben naar de kamer van Myrthe Hilkens gegaan. Ze begon meteen te huilen. Zo onder de indruk is ze dus van mij. Zonder wat te zeggen pakte ik haar hoofd en trok het naar mijn kruis. Myrthe viel flauw. Ik kon het haar niet kwalijk nemen. Ik zou ook flauwvallen als ik door mijzelf werd versierd.

Terug op mijn kamer heb ik de wijn in mijn eentje opgemaakt. Met het glas nog in mijn hand, zakte ik op bed en daarna in slaap. Ik sliep een zachte slaap. Diep. Ik sliep alsof ik nooit meer wakker worden zou.

Morgen deel 4 van het dagboek van Thierry Baudet.
Deel 1 leest u hier.
Deel 2 leest u hier.

Vakantiedagboek: Thierry Baudet op Sicilië (1) #PauwopSicilie

thierryband

Thierry Baudet is samen met andere jonge opiniemakers als Myrthe Hilkens, Özcan Akyol, Olaf Koens en Eva Jinek naar Sicilië om met eigen ogen de vluchtelingenstroom in de Middellandse Zee te aanschouwen. Maandag brengen zij verslag uit in het VARA-programma Pauw, maar voor TIJM Magazine houdt Thierry Baudet alvast een dagboek bij.

Dag 1 – vertrek
Vandaag verzamelden we op Schiphol. Iedereen had er zin in. Eva Jinek stelde meteen alle reisgenoten voor en deed een korte introductie van het programma in de camera. Dat moest opnieuw, toen bleek dat niet Eva maar Sophie Hilbrand de presentatrice was. Erg vermoeiend allemaal, dus heb ik de tijd gedood met wat leuke foto’s in de vertrekhal.

Sophie vroeg ons wat we van de reis verwachten. “Veel,” zei ik. “De belangrijkste intellectueel van dit moment is er immers bij.” Sophie keek me glazig aan. Ik hou van glazig kijkende vrouwen. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Importantisch
Özcan Akyol zei dat hij vooral een pleidooi wil pleidooiëren voor het verstrekken van bed, bad, brood en boek. “Lezen is enorme importantisch. Het werk van Louis-Ferdinand Céline heeft mij uit de put gedempt toen ik in de gevangenis zat. Ik kan het iedereen aanraden. Zeker die vluchtelingen. Ik ga ze daarom allemaal een exemplaar van mijn boek geven.”

Slimme gozer, die Özcan. Ik heb meteen mijn uitgever gebeld en gevraagd of ze achtduizend exemplaren van mijn boek ‘Oikofobie, de angst voor het eigene’ naar Sicilië willen sturen. Dat komt vast goed terecht, want hoe oikofoob moet je zijn om alles achter je te laten en te vertrekken naar zo’n logge, dictatoriale superbureaucratie als de Europese Unie?

Myrthe antwoordde dat ze bang is voor wat ze gaat zien, maar dat ze gaat proberen om niet te huilen. Ze keek me aan toen ze dat zei. Haar stem brak een beetje. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Olaf Koens zei dat hij met zo min mogelijk verwachtingen vertrok. “Ik wil onbevooroordeeld en open deze reis gaan maken.” Die man heeft werkelijk geen idee wat het is om opiniemaker te zijn.

Inchecken
Eva heeft niks gezegd. Af en toe snoof ze ongeduldig. Tot ze riep: “We kunnen inchecken, jongens. Loop maar achter mij aan.” Bij de balie bleek dat Sophie, die nog een stand-upje in de vertrekhal deed, de tickets had en konden we allemaal weer terug.

In het vliegtuig heb ik nog maar eens genoten van mijn eigen roman ‘Voorwaardelijke Liefde’. Wat een prachtig verhaal. Ik heb het boek meteen aangeboden aan Eva. Die keek niet op uit haar Quote 500 en zei dat ze wel even genoeg had van de liefde. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Morgen deel 2 van het dagboek van Thierry Baudet