Recensie: The Truman Show 2 – Nepparlement

In het vervolg op de succesvolle film The Truman Show, vertolkt acteur Christopher Walken wederom een glansrol als de Nederlandse politicus Geert Wilders. The Wilders Show geeft een tragikomisch beeld van een politicus die aan waanideeën is gaan lijden ná het kijken van de The Truman Show.
Door: filmrecensent @titsme

chriswalken
Walken als Wilders

Even het geheugen opfrissen: in The Truman Show (1998) is de hoofdpersoon (Jim Carrey) zonder het zelf te weten hoofdrolspeler in een reality soap. Hij leeft in een enorme koepel waarin zijn hele omgeving deel uitmaakt van het complot. Als gevolg van deze film wordt door psychologen regelmatig het ‘Truman Syndroom’ geconstateerd.

Mensen met deze psychische kwaal zijn veelal paranoïde en geloven dat hun omgeving, gelijk aan de film, in scène is gezet. In The Wilders Show speelt Walken dan ook Geert Wilders, die er van overtuigd is geraakt te spreken tegen een ‘nepparlement’. Waar er in The Truman Show daadwerkelijk sprake was van een complot, geeft The Wilders Show de beleving weer van een schizofreen ten aanzien van de alledaagse realiteit.

De film is komisch, ontroert en biedt hoogwaardige psychologische inzichten. Hoe behoed je iemand met een verwrongen perceptie van de realiteit voor zelfdestructief handelen? Waar stopt privacy en begint externe dwang ten faveure de patiënt? Hoe leg je het immense belang van persoonlijke beveiliging uit aan iemand ervan overtuigd is dat men hem binnen een koepel (Tweede Kamer) wenst te houden? En vooral.. hoe pijnlijk is het om iemand te doen laten realiseren dat een naderende rechtszaak géén groot complot is maar slechts een gevolg van eigen handelen?

Of Wilders zich zal blijven verzetten, dan wel in staat is om de gezonde rede toe te laten, is de grandioze finale van deze film. Absoluut de moeite van het bekijken waard!

Waardering: 4 sterren

Speelduur: 1940 minuten
Genre: Komedie, drama

stevebuscemi
Buscemi

Hoofdrolspelers:
Christopher Walken als Geert Wilders
Steve Buscemi als Martin Bosma
The Penguin als Dion Graus
Jean Claude van Damme als Marjolein Faber

Recensie: De Trailer van Red Knot

Red Knott
Dir: Scott Cohen

Afgaande op de volledig onbegrijpelijke trailer is Red Knot een film over de kwetsbaarheid van onze balans met de ons omringende ecosystemen. De film behandelt nochtans het controversiële Barentz2020-project en de slechte invloed van de olieindustrie op de maatschappelijke prioritering van duurzaamheid.

Pinguïnrobots
Mike (Vincent Kartheiser), een Noorse guerillastrijder, neemt het samen met zijn vriendin Susan (Olivia Thirlby) op tegen een arsenaal aan op afstand bestuurbare pinguïnrobots. Die worden door Shell en Statoil ingezet tegen de lokale Samibevolking. Al snel blijkt dat de pinguïnrobots niet de enige tegenstander van Mike en Susan zijn. De Sami trachten met koevoeten de ijskap handmatig te doen ontmantelen om haar meer noordwaarts terug op te stapelen. Zo hopen zij het terugtrekken van de ijskappen een halt toe te roepen.

Johann Peacock (Bily Campbell), de objectum-seksuele kapitein van het schip, blijkt als hij met zijn broek op de knieën in het machineruim met een pak okapimelk wordt betrapt door Susan, geen vaarbrevet te bezitten. De bemanning eist tekst en uitleg, maar dan krijgt Peacock een TIA en kan enkel nog het woord “Emme” uitbrengen, een thema dat vaker voorkomt in de films van Scott Cohen.

Geëngageerd sferisch drama
Wanneer het schip op volle zee dan plots panne krijgt en ook de radio niet meer blijkt te werken, realiseren Mike en Susan zich zeker maar vast dat er zich een mol aan boord bevindt. Rap vervalt de bemanning dan tot anarchie en Susan zinkt onvermijdelijk steeds dieper weg in een orgie van drugs- en alcoholmisbruik. De Sami besluiten Susan uiteindelijk tegen haar goesting te ontvoeren en zich ritueel aan haar te vergrijpen om zo een positievere invloed te krijgen op de agenda van Mike, maar deze vat het gebaar verkeerd op. Het volstrekt onverwachte einde laat zich alleszins raden.

Red Knot is een geëngageerd sferisch drama dat doorheen de ganse film een nieuw licht werpt op het probleem van leefomgevingsverandering. Zuiver, ongeveinsd in haar puurheid start Red Knot in een razend tempo, maar slaagt er jammerlijk niet in tot het einde te boeien. De acteerprestaties van Campbell laten soms te wensen over. Wij waarderen dit magnum opus van Cohen met 1 op 5 tijmtakjes.

takjes1uit5

 

Herman Etterbroecks, vice-voorzitter van het Vlaams Genootschap voor de Cinematografie bekijkt maandelijks de nieuwste filmtrailers voor TIJM.