Peter R. de Vries komt met niet-kwetsende satirische tv-show

Peter R. de Vries komt met niet-kwetsende satirische tv-show

Peter R. de Vries zal vanaf 2017 op SBS6 te zien zijn met het satirische programma ‘Een lach zonder traan’. Het programma wordt op vrijdagavonden opgenomen in het Amsterdamse theater Bellevue en een dag later uitgezonden door SBS6.

Volgens De Vries gaan het dolle avonden worden met grappen die absoluut niet beledigend zijn voor wie dan ook: “Ik maak samen met de toeschouwers een reis door de tijd aan de hand van fragmenten van andere komieken en laat op hilarische wijze zien hoe de verschillende grappen beter kunnen, zodat er geen groepen mensen beledigd worden. Dat gaat dan van Snip en Snap die vaak zo smakeloos de gewone man schoffeerden tot André van Duin die met zijn walgelijke vertolking van een soldaat ons hele militaire apparaat probeerde neer te halen. Het spreekt voor zich dat ook meer controversiële komieken als Tineke Schouten, Bas van Toor en Hans Liberg de revue zullen passeren. Maar het het programma is dus nadrukkelijk geen revue. Haha kijk, zo kan het dus ook! Snap je? De revue laten passeren; maar het is geen revue! Een goede grap, zonder iemand te kwetsen.”

Özcan Akyol en Claudia de Breij
Naast De Vries, werken ook schrijver Özcan Akyol en cabaretière Claudia de Breij aan ‘Een lach zonder traan’ mee. Akyol zal in de zijn kenmerkende onleesbare stijl vol verkeerd gebruikte archaïsche taal de spot drijven met rubberen tegels, zitzakken en kauwgom. Claudia de Breij, die al jaren furore maakt met lachwekkende liedjes en gevoelige sketches, vraagt of dictators even kunnen wachten met het schenden van mensenrechten tot ‘Een lach zonder traan’ is begonnen: “Als nu de Derde Wereldoorlog uitbreekt, kunnen we er helaas niets mee. Maar als het gebeurt tijdens onze show, dan gaan we helemaal los!

Wie de opnames van ‘Een lach zonder traan’ in Bellevue wil bijwonen zal diep in de buidel moeten tasten: kaarten kosten € 2.500,- per stuk.

Hier alvast een voorproefje van wat we kunnen verwachten in de hilarische show van De Vries:

Vakantiedagboek (3): Thierry Baudet op Sicilië #PauwopSicilie

thierryboot

Thierry Baudet is samen met andere jonge opiniemakers als Myrthe Hilkens, Özcan Akyol, Olaf Koens en Eva Jinek naar Sicilië om met eigen ogen de vluchtelingenstroom in de Middellandse Zee te aanschouwen. Maandag brengen zij verslag uit in het VARA-programma Pauw, maar voor TIJM Magazine houdt Thierry Baudet alvast een dagboek bij. Deel 1 leest u hier. Deel 2 hier.

Dag 3 – Pozallo

Ik heb vandaag het licht gezien. Echt, het licht.

U moet weten, na drie dagen optrekken met vluchtelingen, word je gewoon een beetje emotioneel. En ja, ik moet toegeven, dan ga je anders naar dingen kijken.

Als je drie dagen lang geconfronteerd wordt met grensoverschrijdende problemen, ga je je afvragen of je niet ook grensoverschrijdende antwoorden moet verzinnen. Of de nogal arbitraire landsgrenzen die wij mensen hebben getrokken niet het probleem zijn, in plaats van het antwoord. Of de natiestaat misschien sowieso niet zijn langste tijd heeft gehad.

Je gaat je afvragen of je het vluchtelingenprobleem van een andere kant moet benaderen. Niet met de vraag hoeveel vluchtelingen wij aankunnen, maar met de vraag hoe zij geholpen kunnen worden.

Je gaat je sowieso afvragen of jij wel het centrum van het universum bent als je drie dagen met Eva Jinek optrekt. En waarom mensen Eva eigenlijk een goede presentatrice vinden. Maar echt, waarom eigenlijk?

Dat soort vragen ga je jezelf stellen als de zon in je nek brandt, als je tong aan je gehemelte plakt, als je schoenen schuren, je benen branden, je handen trillen en je slapen bonzen.

En toen zag ik dus het licht.

Ik zag het licht en ik wist: nee, niets van dat alles.

Natuurlijk moeten we de grenzen dichthouden. Natuurlijk is hier geen plaats voor al die vluchtelingen. Natuurlijk betekent ‘nee’ bij vrouwen geen ‘nee’. En natuurlijk ben ik het centrum van het universum. Laten we eerlijk zijn, waarom zou u dit anders lezen?

Als herboren ben ik naar het hotel gegaan. Ik heb een fles wijn gepakt en ben naar de kamer van Myrthe Hilkens gegaan. Ze begon meteen te huilen. Zo onder de indruk is ze dus van mij. Zonder wat te zeggen pakte ik haar hoofd en trok het naar mijn kruis. Myrthe viel flauw. Ik kon het haar niet kwalijk nemen. Ik zou ook flauwvallen als ik door mijzelf werd versierd.

Terug op mijn kamer heb ik de wijn in mijn eentje opgemaakt. Met het glas nog in mijn hand, zakte ik op bed en daarna in slaap. Ik sliep een zachte slaap. Diep. Ik sliep alsof ik nooit meer wakker worden zou.

Morgen deel 4 van het dagboek van Thierry Baudet.
Deel 1 leest u hier.
Deel 2 leest u hier.

Vakantiedagboek (2): Thierry Baudet op Sicilië #PauwopSicilie

thierrydoek2

Thierry Baudet is samen met andere jonge opiniemakers als Myrthe Hilkens, Özcan Akyol, Olaf Koens en Eva Jinek naar Sicilië om met eigen ogen de vluchtelingenstroom in de Middellandse Zee te aanschouwen. Maandag brengen zij verslag uit in het VARA-programma Pauw, maar voor TIJM Magazine houdt Thierry Baudet alvast een dagboek bij. Deel 1 leest u hier.

Dag 2 – Opvangcentrum Mineo
We zijn aangekomen in Mineo, waar een opvangkamp voor vluchtelingen is. Zo’n vluchtelingenkamp is een treurige bedoening hoor. De atonale muziek komt je al van verre tegemoet. Wat een vreselijk idee dat die kinderen opgroeien met enkel vervreemdende, abstracte kunst om zich heen. Vind je het gek dat zij zich ontheemd voelen?

We hebben een heleboel vluchtelingen gesproken en dat is erg aangrijpend. We hebben ontzettend emotionele momenten beleefd. Een Liberische vrouw met steekwonden in haar gezicht viel Eva Jinek huilend in de armen, toen Eva had verteld over haar recente relationele schipbreuk. Eva vertrok geen spier en stapte kranig door naar de volgende vluchteling om haar verhaal aan te vertellen.

Weeskindje
Myrthe Hilkens zat met een weeskindje op haar armen voor een tent. “Ik… ik… heb de oplossing ook niet,” stotterde Myrthe, “maar we kunnen deze mensen toch niet aan hun lot overlaten?” Ik zag haar ogen vochtig worden bij het zien van het jongetje. Ik denk dat dat was omdat ze met mij ook wel zo’n kindje wil.

Özcan Akyol en ik zijn onze boeken uit gaan delen in het kamp. Het is hartverwarmend om te zien hoe blij ze daar mee zijn. Zo zie je maar: je hebt geen eten of onderdak nodig om intellectuele rijkdom op waarde te kunnen schatten. Of zoals Özcan het zei: “Erst kommt das lesen, dann kommt die moral.”

Krakkemikkend vaartuig
’s Avonds bij het eten stelde Eva voor om even naar een filmpje van de afgelopen dag te kijken. Sophie Hilbrand vertelde dat we geen filmpje van de dag hadden en vroeg ons naar onze bevindingen. Özcan zei dat hij het onthutsend vond om te zien in welk een deploreerbare toestand de vluchtelingen leefden. “Ze maken de overtocht in krakkemikkend vaartuig met gevaar voor lijf en ledematen. Om eenmaal aangemeerd in Europa te zijn overgeleverd aan de grollen van de juridische werkelijkheid zoals die zich manifest maakt op de Italiaanse stranden.”

Gevraagd wat zijn oplossing is voor het vluchtelingenprobleem, antwoordde Olaf Koens (wie is die man?) dat hij geen antwoord heeft. “Blijkbaar is de situatie in eigen land zo slecht dat ze zelfs een verdrinkingsdood riskeren om in Europa te geraken. Zo lang de wereld zo oneerlijk verdeeld is, zullen de vluchtelingen hoe dan ook blijven komen. En ik vrees dat dat nog heel lang zo is.” Ik begin me echt aan de domheid van die Olaf te ergeren. Nog geen begin van een oplossing heeft die man.

Witte wijn
’s Avonds heb ik nog heel lang met Eva Jinek nagepraat. De witte wijn deed ons allebei goed. Eva vond het een zware dag, zei ze. “Het was echt afzien. Agonizing! Ik ben gewoon erg betrokken bij dit project en dan kan ik het echt niet aanzien dat Sophie het zo slap presenteert. Zij kan zo’n programma echt niet dragen hoor.”

Ik gaf haar gelijk en vroeg of ze die fles Chablis op mijn hotelkamer wilde leegdrinken. Ze zei nee, dus dat zit wel snor. We weten allemaal wat vrouwen met nee bedoelen. Dat worden nog een paar hete dagen en nachten.

Morgen deel 3 van het dagboek van Thierry Baudet.
Deel 1 leest u hier.

Vakantiedagboek: Thierry Baudet op Sicilië (1) #PauwopSicilie

thierryband

Thierry Baudet is samen met andere jonge opiniemakers als Myrthe Hilkens, Özcan Akyol, Olaf Koens en Eva Jinek naar Sicilië om met eigen ogen de vluchtelingenstroom in de Middellandse Zee te aanschouwen. Maandag brengen zij verslag uit in het VARA-programma Pauw, maar voor TIJM Magazine houdt Thierry Baudet alvast een dagboek bij.

Dag 1 – vertrek
Vandaag verzamelden we op Schiphol. Iedereen had er zin in. Eva Jinek stelde meteen alle reisgenoten voor en deed een korte introductie van het programma in de camera. Dat moest opnieuw, toen bleek dat niet Eva maar Sophie Hilbrand de presentatrice was. Erg vermoeiend allemaal, dus heb ik de tijd gedood met wat leuke foto’s in de vertrekhal.

Sophie vroeg ons wat we van de reis verwachten. “Veel,” zei ik. “De belangrijkste intellectueel van dit moment is er immers bij.” Sophie keek me glazig aan. Ik hou van glazig kijkende vrouwen. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Importantisch
Özcan Akyol zei dat hij vooral een pleidooi wil pleidooiëren voor het verstrekken van bed, bad, brood en boek. “Lezen is enorme importantisch. Het werk van Louis-Ferdinand Céline heeft mij uit de put gedempt toen ik in de gevangenis zat. Ik kan het iedereen aanraden. Zeker die vluchtelingen. Ik ga ze daarom allemaal een exemplaar van mijn boek geven.”

Slimme gozer, die Özcan. Ik heb meteen mijn uitgever gebeld en gevraagd of ze achtduizend exemplaren van mijn boek ‘Oikofobie, de angst voor het eigene’ naar Sicilië willen sturen. Dat komt vast goed terecht, want hoe oikofoob moet je zijn om alles achter je te laten en te vertrekken naar zo’n logge, dictatoriale superbureaucratie als de Europese Unie?

Myrthe antwoordde dat ze bang is voor wat ze gaat zien, maar dat ze gaat proberen om niet te huilen. Ze keek me aan toen ze dat zei. Haar stem brak een beetje. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Olaf Koens zei dat hij met zo min mogelijk verwachtingen vertrok. “Ik wil onbevooroordeeld en open deze reis gaan maken.” Die man heeft werkelijk geen idee wat het is om opiniemaker te zijn.

Inchecken
Eva heeft niks gezegd. Af en toe snoof ze ongeduldig. Tot ze riep: “We kunnen inchecken, jongens. Loop maar achter mij aan.” Bij de balie bleek dat Sophie, die nog een stand-upje in de vertrekhal deed, de tickets had en konden we allemaal weer terug.

In het vliegtuig heb ik nog maar eens genoten van mijn eigen roman ‘Voorwaardelijke Liefde’. Wat een prachtig verhaal. Ik heb het boek meteen aangeboden aan Eva. Die keek niet op uit haar Quote 500 en zei dat ze wel even genoeg had van de liefde. Ik denk dat ze verliefd op me is.

Morgen deel 2 van het dagboek van Thierry Baudet