Thierry Baudet: Wat vluchtelingen kunnen leren van Julien Blanc

 

Wat vluchtelingen kunnen leren van Julien Blanc

Thierry Baudet reageert op Keulen

Er is al veel gezegd over de gebeurtenissen in Keulen. Wat het jongetje Aylan betekende voor het debat over vluchtelingen, dat betekenden de aanrandingen in Keulen voor… nouja, het debat over vluchtelingen: een kantelpunt. Maar ook dát debat lijkt nu langzaam op weg om weer uit te doven. Alles lijkt gezegd, stellingen zijn betrokken en weer verlaten, feiten verklaard en al dan niet overgoten met de bearnaise der nuance.

Roepende testosteronspiegel
Maar is dat wat er gebeurd is nou werkelijk zo ernstig? Is Keulen niet de zoveelste flagrante poging van een politiek-correcte elite om het vluchtelingendebat een zwaai in de door hen gewenste richting te geven? Zijn de mannen die in de oudejaarsnacht gehoor gaven aan hun roepende testosteronspiegel niet gewoon – en ik noem het zoals is het is – échte mannen? Mannen zoals wij in het over-geëmancipeerde westen al lang niet meer zijn? Mannen die “onze” vrouwen al in geen decennia meer zijn tegengekomen?

Laat één ding duidelijk zijn: in die gevallen waar geweld is gebruikt, is een grens overschreden. Ook dat is gebeurd, en ik betreur dat als geen ander. Geweld gebruiken bij het zoeken naar en vinden van seksuele toenadering is altijd een enorm brevet van zwakte. Het gaat er juist om de juiste dosis kracht en zelfverzekerdheid uit te stralen en dat aura van alfa-mannelijkheid zó te doseren dat vrouwen, hoewel ze ‘nee’ zeggen, toch ‘ja’ bedoelen. Daarbij is met een aantal vrienden achtervolgen en insluiten uit den boze, want dus onnodig.

Meeliften met Julien Blanc
Het is mijn stellige overtuiging dat in de chaos van die inmiddels beruchte ‘Nacht van Keulen’ die precaire nuance van het versieren verloren is gegaan, zodat ordinaire verkrachters (al dan niet van exotische afkomst) misbruik hebben kunnen maken van de ontstane situatie. Ze hebben kunnen meeliften met de strategische stappen van mannen die de versiertechnieken van Julien Blanc en mijzelf wél tot in de finesses beheersen.

Als Keulen één ding duidelijk heeft gemaakt, dan is het wel dat het debat nu niet meer moet gaan over de manier waarop testosteronbommen die Europa nu binnenkomen vrouwen benaderen, maar veel meer over of de autochtone oestrogeenpannenkoeken daar niet van zouden moeten willen leren.