Wie is eigenlijk verantwoordelijk voor die knettergekke vrijheidshatende wetten?

Geert Wilders is schuldig bevonden aan groepsbelediging en aanzetten tot discriminatie. TIJM Magazine sprak telefonisch met de PVV-leider.

TIJM: Goedemiddag, meneer Wilders. Even over die veroordeling…

Wilders: U bedoelt die zieke vertoning in de rechtbank onder leiding van een aantal knettergekke D66-rechters? Het is waanzin, meneer, waanzin. Een politiek proces om de leider van de grootste oppositiepartij monddood te maken.

TIJM: Jawel, maar ik wil even inhoudelijk…

Wilders: Inhoudelijk is het broddelwerk. Een rommeltje. Het is toch te gek voor woorden als PVV-hatende rechters mijn vrijheid, uw vrijheid, ieders vrijheid zó met voeten treden. Nederland zou een vrij land moeten zijn. Maar dit Nederland is ziek. Knetterziek.

TIJM: Knetterziek?

Wilders: Ja, nouja, knotsziek, superziek, hoe noem je dat? In ieder geval: het is van de knotsgekken dat je in dit land veroordeeld wordt omdat je problemen benoemt. Dit debat moet in de Kamer gevoerd worden, niet in de rechtszaal.

TIJM: Precies, dat wilde ik vragen. Waarom voert u dit debat in de rechtszaal en niet in de Kamer?

Wilders: Ik? Waarom voer ík dit debat in de rechtszaal? Wat zijn dit voor idiote vragen, meneertje? Ik word voor het gerecht gesleept door een stel politiek-correcte knipmessen die bukken voor de islam. Ik ben het slachtoffer van een politiek proces. Laten we de boel niet omdraaien.

TIJM: Meneer Wilders, even, hoe lang zit u ook alweer in de Kamer? Toen u in 1997 werd ingezworen, zat de huidige leider van GroenLinks nog op de basisschool toch?

Wilders: Bijna 20 jaar. Wat wilt u daarmee zeggen?

TIJM: Dat u 20 jaar de tijd heeft gehad om dit debat als wetgever in de Kamer te voeren. U heeft 20 jaar de tijd gehad om vrijheid van meningsuiting te verruimen. U heeft 20 jaar de tijd gehad om de wet aan te passen, maar u heeft het nooit gedaan. U heeft nooit een voorstel ingediend om belediging, discriminatie of haatzaaien uit de strafwet te halen. Sterker nog: u steunde in 2005 een oproep om haatzaaien, racisme en discriminatie intensiever te vervolgen.

Wilders: Maar dat was om jihadisme tegen te gaan. Dat is heel iets anders.

TIJM: Volgens de wet niet. Dan had u de wet moeten aanpassen. Misschien is de rechter het persoonlijk en politiek-filosofisch wel met u eens dat de vrijheid van meningsuiting onbegrensd zou moeten zijn, maar daar gaat het niet om. De rechter spreekt niet recht op basis van zijn mening, maar op basis van de wetten die u als wetgever heeft gemaakt.

Wilders: Ja, en? Wat is dit voor elitair multicultigedram?

TIJM: Nouja, ik wil dus gewoon graag weten waarom u dit debat niet in de Kamer voert, maar wel in de rechtszaal?

Wilders: Wacht even… Wacht, ik geef je Martin even…

Bosma: Met Martin Bosma.

TIJM: Uh, waar is meneer Wilders gebleven?

Bosma: Meneer Wilders? Geert is er vandaag niet.

TIJM: Die is er niet?

Bosma: Nee, hij heeft een bespreking buiten de deur. De hele dag. Goedemiddag!

Interview met dingen (deel 4): quinoa

Marnix Pauwels is begenadigd interviewer maar bovenal nieuwsgierig mens. Hij voelt een grenzeloze verwondering voor de onbekendere entiteiten in de maatschappij. Niet zelden levert zijn interesse voor alles om hem heen bijzondere verhalen en ontroerende inzichten op. Vandaag had quinoa eindelijk tijd voor een kort gesprek.

Ik herken haar direct. Ze ziet er vrij gezond maar behoorlijk uitgewoond uit. Haar bewegingen zijn schichtig, haar stem nogal monotoon. In eerste instantie zie ik eigenlijk niet wat haar nou zo populair maakt. Ze gaat zitten aan mijn tafeltje in het hippe café, zet haar zonnebril af en bestelt bijna mompelend een glas heet water met gember. Als het is gebracht neemt ze met tegenzin een slokje.

Marnix: Allereerst, hoe wil je eigenlijk dat ik je noem? Kie-no-wa of Kienwa?

Quinoa: Wat jij wil. Wat mij betreft noem je me nep-rijst. Whatever.

Marnix: Oké. Nou, in elk geval tof dat je even met me wil praten, want je gaat hard hè! 2013 werd door de Voedsel- en Landbouw Organisatie van de Verenigde Naties uitgeroepen tot het ’internationale jaar van de quinoa’. En ik las laatst dat je tegenwoordig regelmatig uitverkocht bent, en soms niet bent aan te slépen! Dat moet toch heel mooi zijn, na jaren in de luwte geleefd te hebben?

Quinoa: Uh. Mooi? Ja, nee. Het is dus enorm kut. Gedoe. Ineens lig ik overdag in allerlei biologische winkels en wordt er om me gevochten door wijven in yogabroeken. Een paar jaar geleden was er werkelijk níemand die zich met me bemoeide; nu ben ik een soort Koningin van de Superfoods, verdomme. En dat voor een fucking pseudo-graan uit vak 2 van de Schijf van Vijf, houd op met me!

Marnix: Ho maar wacht even, populair en gewild zijn is toch geen probleem? Is dat niet juist wat je graag wil, als obscuur voedingsmiddel uit Zuid-Amerika?

Quinoa: Geen probleem? Man, je hebt geen idéé hoe er op me gelet wordt! Ik kan nóóit meer even een peuk roken of laveloos door de stad fietsen. Als ik ook maar één voet over de drempel van de snackbar zet, ben ik het haasje. Ik wil gewoon op straat kunnen spugen als ik daar zin in heb, ruige onbeschermde seks hebben met frikandellen, uitslapen tot ver in de middag en met RUST gelaten worden!

Quinoa bestelt een dubbele vodka. En bitterballen. En drie bier. Ze zucht demonstratief.

Quinoa: Ik ben geen graan en geen groente en ik ben eigenlijk helemaal NIKS, maar word wél beschouwd als zo ongeveer het gezondste voedingsmiddel ter wereld. Ter WERELD! En omdat ik glutenvrij ben, krijg je ook nog ’ns al die allergische types die continu aan je willen zitten. Er worden complete Instagram- en Facebookpagina’s aan me geweid, maar nooit ‘ns op een beetje geile of verontrustende manier! NOOIT!

Ik wil gewoon weer eens LOMP en VIES genomen worden, snap je!

Ze staat op, begint zich woest uit te kleden en gooit gillend kledingstukken in het rond. Een vrouw die de Linda aan het lezen is, slaat haar handen voor haar gezicht. Zestien mensen maken een filmpje. Quinoa wordt uiteindelijk overmeesterd door een man met een leren short en een lange, donkere baard, die haar meesleurt naar de keuken.

Als ik na tien minuten het café verlaat, werkt iemand de menukaart bij.

Openhartig interview met Badr Hari: “Ik doe geen vlieg kwaad”

Volgens sommigen is hij een gewetenloze crimineel, anderen noemen hem een charmante sportman. Wij wilden de échte Badr Hari leren kennen en wisten hem te strikken voor een interview in het bruisende centrum van Marrakesh. Op stap met ‘Bad Boy’ Badr Hari.

Dat we te maken hebben met een superster is duidelijk. De stad gonst van opwinding als de opvallende Hari (de Marokkaans-Nederlandse kickbokser is 1.97) zich een weg baant door talloze fans. Het tafereel doet denken aan de heldenontvangst van Muhammad Ali door de bevolking van Kinshasa, Zaïre. Kinderen scanderen zijn naam, oude mannen kloppen hem bewonderend op de schouder en vrouwen van alle leeftijden zetten hun verleidelijkste glimlach op. Badr lacht gul terug. Hij maakt voor iedereen tijd, deelt handtekeningen uit en geeft in het voorbij gaan knietjes waar hij maar kan. Een jongen van amper tien jaar oud valt voorover en klapt hard met zijn tanden tegen de stoeprand. Hari grinnikt tevreden.
Lees verder Openhartig interview met Badr Hari: “Ik doe geen vlieg kwaad”

Interview Douwe Bob: “Je moet gewoon één noot meer maken dan je tegenstander” #esf16

Vanavond staat Douwe Bob in de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival. Wij spraken de zanger tussen de laatste voorbereidingen op de wedstrijd van zijn leven door.

Douwe, hoe is het met de spanning?

Nouja, elke wedstrijd is vanaf nu een finale, ook al is dit natuurlijk een halve finale, maar ik probeer het toch te benaderen als een wedstrijd als alle andere. Gewoon, gezonde wedstrijdspanning.
Lees verder Interview Douwe Bob: “Je moet gewoon één noot meer maken dan je tegenstander” #esf16

‘Als ze te laat was, liet ik haar honderd Triple 20’s doen’

‘Als ze te laat was, liet ik haar honderd Triple 20’s doen’

Uit de serie ‘Best wel interessante interviews met best wel interessante mensen’

bertrosjelle1Bert Diks (43) en Rosjelle Haverkamp (37) ontmoetten elkaar in café Karper, waar Bert barman en dartcoach is. “Ik weet niet of anderen doorhebben dat ik haar vriendje ben.”

Bert: “Vroeger was ik heel lastig. Bajes in, bajes uit. Ik ben altijd op zoek naar vrijheid.”

Rosjelle: “Ik had als kind een hang naar de grote levensvragen. Gelukkig ontmoette ik toen Bert, die leerde me dat je met nadenken weinig opschiet.”

Bert: “Mijn vader is half Nederlands, kwart Grieks en een derde Russisch. Mijn moeder is Nederlands, maar die is alleen bij mijn geboorte geweest.”

‘Mensen voelen zich wel eens ongemakkelijk als ze met mij praten’

Rosjelle: “Toen ik tien jaar geleden in Badhoevedorp ging wonen, zocht ik een tegenwicht voor dat melancholische. Ik ging als negentienjarige films maken voor Porn4U, het eerste online high end lifestyleblad. Ik begaf me in een wereld die heel erg op de buitenkant gericht was. Dat vond ik toen leuk, omdat het nieuw was.”

Bert: “Toen ik negentien was, was ik best destructief bezig. Hele dagen vissen. Op een dag rolde ik de sloot in na bijna 34 uur karpervissen en bier drinken. Een maat vroeg: is dit wat je wil? Wat is er dan nog meer, vroeg ik. Hij dartte. Ik ben bij hem in de leer gegaan.”

Rosjelle: “De Candy publiceerde ooit een artikel over de tien leukste vrouwen met een verstandelijke beperking. Ik stond op nummer 12. Mijn 21ste verjaardag heb ik gevierd met een compleet gestoord feest. Ellie, met wie ik later een dartteam heb opgezet, was daar ook. Ze dacht: echt zo’n pornosnol, bah. Maar het klikte meteen, omdat we er allebei met humor naar keken.”

Alleen dominant in de kroeg

Bert: “Wij hebben elkaar anderhalf jaar geleden ontmoet bij Café Karper, waar ik werk.”

bertrosjelle2Rosjelle: “Ja, nu denk je, en die Rosjelle dart daar ook? Ik drink er per maand steevast mijn hele uitkering op, maar ik heb er niet over nagedacht. Ik kwam al jaren niet meer het huis uit. Moet ik mezelf dat niet cadeau doen, dacht ik toen. Het was de beste keuze ooit. Ik kom er vier, vijf keer in de week voor bier. Op maandag helpt Bert mij met trainen.”

Bert: “Een gewoonte van Rosjelle is dat ze altijd een beetje te laat is. In het begin strafte ik haar nog wel eens. Dan moest ze bijvoorbeeld honderd Triple 20’s doen. Nu blijft ze net als ik hier slapen en is ze dus meestal op tijd.”

Rosjelle: “Soms neem ik wel eens een vriendin mee. Dan krijgen we de slappe lach en staat hij er met zo’n stalen bek naast. ‘Dames, ik sta hier niet op de bus te wachten!’”

Bert: “Ik weet niet of je dan kunt zien dat ik haar vriendje ben. Dat moet ook. Ik ben gewoon aan het werk.”

Rosjelle: “Ik kan het hebben.”

Bert: „Ik denk wel dat de spanning erin blijft zitten als de man de vrouw soms aanpakt. Gewoon, met een leren riem met ijzeren punten, zolang je bij het codewoord maar stopt. Maar het is ook niet zo dat ik thuis de hele tijd dominant loop te doen. Alleen in De Karper.”

Handvol bitterbalen uit de vriezer

Rosjelle: “Ik denk dat wij heel bewust eten. Ik eet eigenlijk nooit onbewust. Ik heb altijd door dat ik eet.”

Bert: “Er ligt hier wel een hele koelkast vol bitterballen en frikadellen.”

Rosjelle: “Ja, maar die frituren we eerst. Dan zijn de bacteriën dood.”

Bert: “Mensen voelen zich wel eens ongemakkelijk als ze met mij praten. Voor mij is het normaal dat ik bitterballen frituur.”

Rosjelle: “Ik kom van een heel andere kant. Van mijn twaalfde tot mijn achttiende heb ik mezelf volgepropt met de grootste rommel die er bestaat. Ik spuugde alles uit. Gewoon, een handvol bitterballen direct uit de vriezer, dat was het enige wat ik ‘at’. Toen ik naar Badhoevedorp verhuisde kon ik mijn leven opnieuw starten en heb ik me op het darten gestort en nieuwe mensen ontmoet.”

De buitenwereld krimpt

Bert: “Elke maandag geef ik dartsles om half acht, maar naast Rosjelle is er eigenlijk niemand. Dan gaan we maar drinken tot half vier ’s nachts. Dat is wel heftig.”

Rosjelle: “Als Bert er vroeg uitgaat, rond een uur of 12, dan drink ik in de Karper vaak nog wat om wakker te worden voor ik thuis ga douchen. Dan hang ik de slurf van de tap in een aardbei-yoghurtpak. Onderweg naar huis drink ik dan gewoon uit het yoghurtpak, die neem ik overal mee naartoe.”

Bert: “Dat is wel typisch voor Rosjelle. Bier met aarbei-yoghurtsmaak, echt haar flavour.”

Rosjelle: “Ik houd erg van drinken met mensen. Maar de tijd dat ik doordeweeks met vriendinnen afspreek, is voorbij. Ik heb een streep door veel dingen gehaald nu Bert in z’n rolstoel zit. Sinds ik in september met Porn4U ben gestopt, ben ik meer in balans. De buitenwereld is kleiner geworden en de binnenwereld groeit bij mij.”

Interview:Tijm in Business – Freelance journalistiek moet bijten

Mark Bertholds begint steeds meer naam te maken voor zichzelf, toch is voor hem dat ‘naam maken’ geen drijfveer. “Te veel journalisten zien ‘jezelf neerzetten’ als een doel op zich. Die vergeten helemaal waar journalistiek om draait en zijn alleen nog maar met zichzelf bezig. Als je niet oppast gaat dat echt een ego-dingetje worden. Ik zeg het maar zo, want ik wil niemand van zelfzuchtigheid beschuldigen”. Lees verder

Interview:Tijm in Business – Freelance journalistiek moet bijten

Interview: TIJM in Business – Ready to go startup

Willem en Richelle ontvangen me in een oud kantoorpand, aan de rand van Amsterdam. De grijs-grauwe vloerbedekking wordt her en der onderbroken door fel-oranje stoelen en een grote aubergine, die dienst doet als vergadertafel. “Het is een soort anti-kraak”, merkt Richelle op als ze me ziet rondkijken. “Maar dan niet helemaal, met de gemeente weet je eigenlijk niet waar je aan toe bent. We hoeven hier natuurlijk ook geen jaren te zitten, dus dat scheelt. Maar die sfeer, die is wel onvervangbaar, dan merk je dat incubators niet opgelegd hoeven worden. Facilitated, is genoeg”. Lees verder

Interview: TIJM in Business – Ready to go startup