Hoofddoekje zegt wat tegen PVV’er Venema

Hoofddoekje zegt wat tegen PVV’er Venema

Schermafbeelding 2015-12-08 om 12.19.33

Hoi Eric van de PVV, ik zag dat je een twiet stuurde over mij. Je bezocht afgelopen zondag denk ik de Albert Heijn, jij schrijft zelf Albert Hein. (Hoe moet dat nou met die Nederlandse cultuur van je waar je zo trots op bent, als ik als hoofddoekje je al op de meest elementaire begrippen moet corrigeren?)

Je twiette: “Krijg ik weer de Islam in mijn gezicht geblaft.” Dat deed mij de spreekwoordelijke geëpileerde wenkbrauwen fronsen Eric. “In je gezicht geblaft worden” gaat toch over iemand die heel hard in je gezicht hoest? Heeft de juffrouw wiens hoofd ik bedek dat gedaan? Nee toch?

Weet je, misschien draagt ze mij wel, zodat ze niet de hele dag jullie superieure joods-christelijke cultuur met dikke klodders spuug in haar gezicht geblaft krijgt, van mannetjes zoals jij.

Wat #Islamisering betreft: de ouders van mijn draagster zijn ooit door jouw blanke landgenoten naar dit land gehaald om jullie Zwartepietenwerk te doen, dag in dag uit, op alle dagen behalve 5 december. Hun kinderen doen nu nog steeds de klusjes waar superieure Hollanders zoals jij zich te goed voor voelen. Bijvoorbeeld: tot laat in de avond achter de kassa zitten op een zondag, zodat jij die paar boodschapjes kunt doen, die je vergeten was omdat je de hele dag al Homeland op Netflix aan het bingen was.

Mensen zoals jij zien mij als symbool van vrouwenonderdrukking en seksuele discriminatie. Maar voor mijn draagster ben ik een stukje veiligheid. Misschien in een vorm die niet direct nodig is in Nederland, maar zij voelt zich er prettig bij. Zie het als dat veertje dat Dombo in zijn slurf droeg, om te kunnen vliegen. Probeer het zelf anders eens. Je hebt al een enorm bord voor je kop waarachter je je lekker veilig voelt. Symboliseer dat eens met een doekje erom. Ik weet zeker dat ik je hartstikke goed sta. Ga eens lekker in de Eerste Kamer zitten met mij op je kop. Gebeurt er daar ook nog eens wat.

Maakt niet uit. Ik ben immers maar een simpel stukje stof. Maar dankzij mij kan jouw caissière haar ouderlijk huis verlaten, om roomblanke mensen zoals jij op hun wenken te bedienen op zondag en wat extra geld te verdienen. Wat haar betreft bén ik een symbool van vrijheid. Vrijheid ja. Ondertussen maken jij en je partijgenoten van mij – een hulpmiddel, een simpel stukje stof – een agressief stukje symbool-terrorisme. Is dat niet een beetje de omgekeerde wereld, Eric Venema van de Partij Voor de Vrijheid?

Dat is het mooie van vrijheid; het kan voor iedereen wat anders betekenen. Dat geldt trouwens ook voor seksisme.

Cc-foto: Rana Ossama