Open Brief: ABNAMRO-topman in de bres voor Fons de Poel

Inzake Fons de Poel

fonsdepoelMet afschuw hebben wij binnen de ABN AMRO Bank kennis genomen van de roddel en laster die over presentator Fons de Poel zijn verspreid. Wij hechten eraan afstand te nemen van de insinuaties die de heer De Poel ten deel zijn gevallen. Wij hebben als bank een strikt zakelijke relatie met de heer De Poel en wij zijn dan ook overtuigd dat de opdrachten die de heer De Poel in het verleden voor ons heeft gedaan, zijn journalistieke integriteit nooit in de weg hebben gestaan.

De in de pers gewraakte ‘talkshow’ die de heer De Poel voor ons heeft geleid, dateert inmiddels alweer van zo’n anderhalf jaar geleden. Bovendien kreeg de heer De Poel voor een paar uur werk slechts een paar duizend euro. Voor dat bedrag komen wij nog niet van onze maîtresse af, laat staan dat wij voor zo’n schijntje onze integriteit te grabbel zouden gooien. Dat een sympathiek en integer mens als Fons de Poel dat wel zou doen, is van een bespottelijke absurditeit.

De heer De Poel heeft een kort programma voor ons gepresenteerd en meer is het niet. Het is dan ook absoluut niet waar dat de heer De Poel na dat programma nog op het bankfeestje zou zijn blijven hangen. Ook heeft hij op dat feestje geen (absoluut géén) cocaïne gebruikt. Het idee alleen al is ridicuul. Het gerucht dat de heer De Poel daar zowel zijn neusbotje als integriteit kapotsnoof, moet sowieso naar het rijk der fabelen worden verwezen.

fonscokeneusdepoelOok het verhaal dat de heer De Poel binnen de bank wel eens schertsend ‘cokeneus’ werd genoemd is niets meer dan een grap. Gewoon een grap. Hetzelfde geldt voor zijn andere bijnamen: The Fonz, Ziekenfons en Fons de Poel des verderfs. Deze zijn in niets gebaseerd op het volstrekt onjuiste beeld dat de heer De Poel zich tijdens een feestje met de ABN AMRO-top zou hebben verpoosd met drugs, prostituees en lichte muziek. Dat zijn slechts insinuaties van rancuneuze persmuskieten, die vanuit een ander universum commentaar hebben op eervolle bankemployees en hardwerkende Brandpuntverslaggevers, die niet zomaar uit de school klappen over wat zij in de beslotenheid van een bankfuif te zien krijgen.

Wat ons betreft niets dan lof voor de integriteit van de heer De Poel.

Hoogachtend,

Rik baron van Slingelandt

Noodklok: Bankiers verlaten massaal Nederland

Gestrande bankiers
Gestrande bankiers

De bankensector luidt de noodklok. Sinds ABN Amro-bankiers dit weekend hun variabele vaste inkomen moesten inleveren, is er sprake van een massale uittocht van topbankiers uit ons land. TIJM Magazine sprak met een bankier die hals over kop ons land moest verlaten.

Bert M. wordt naar eigen zeggen het land uit gepest. En hij is niet de enige. Volgens hem zijn er talloze wanhopige bankiers die hun geluk elders gaan beproeven. Zij zullen de levensgevaarlijke oversteek maken naar Londen, New York en Shanghai in piepkleine bootjes.

Concurrentiepositie
“Nederland is gewoon niet concurrerend genoeg”, aldus Bert M. “Eerst ging onze bonus eraan, nu het variabele vaste inkomen. Dan blijft er een schamele 600.000 euro per jaar over om van te leven. Daarmee zijn we ver onder het bestaansminimum beland. 50.000 euro per maand, terwijl wij wel elke dag met hart en ziel de bank weer een stukje dichter naar de afrgrond drukken.

“Op deze manier worden we gewoon gedwongen om ons heil elders te zoeken. In landen waar autisten zonder moreel besef nog op waarde worden geschat. In landen waar topmensen van overheidsbedrijven zichzelf wel gewoon fatsoenlijk mogen belonen. In landen waar topmensen zich gewoon mogen uitbetalen, of hun bedrijf nou op omvallen staat of niet. Als al dat talent naar het buitenland verdwijnt is dat een drama voor ons land.”

Rampenscenario
In de sector vreest men dat Nederlandse banken nu geleid gaan worden door mensen die daadwerkelijk weten wat er in de samenleving en op de werkvloer leeft. Mensen die de bank willen leiden volgens ouderwetse principes zoals aandacht voor klanten en personeel. “Een rampenscenario”, aldus Bert M. “Dit werpt ons bankensysteem enkele decennia terug in de tijd. Alleen nog maar simpele en transparante producten, redelijke salarissen voor werknemers en stabiele bedrijfsvoering. Dat kan op de lange termijn nooit goed gaan.