Studentencolumn: Nischa al-Baghindra

In het kader van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, stelt TIJM Magazine maandelijks één pagina geheel ter beschikking aan studenten van het Van Olphen Instituut in Nieuwegein. Het werk van de studenten wordt zonder tussenkomst van de redactie doorgeplaatst in het kader van het leerwerktraject ‘Doortijmen!’. Deze keer: Nischa al-Baghindra, eerstejaars Journalistiek en Verzorging.

Gastcolumn

Nischa4
Foto: Leroy Haverberg, eerstejaars Crossmediale Vrijetijdsstudies.

In Nederland mag iedereen een mening hebben en als je die mening maar lang genoeg ventileert, word je vanzelf wel een keer gevraagd om ergens een gastcolumn te schrijven. Maar wee je gebeende als je als gast van de vrijheid gebruik maakt om tegen de ruif te schoppen.

Het woord gastcolumn staat niet in de Dikke Van Dale, vandaar dat ik de woorden ‘gast’ en ‘column’ apart heb opgezocht. Volgens de Van Dale is een gast onderandere ‘iemand die op bezoek is’. Een column is ‘een regelmatige bijdrage aan een krant, tijdschrift of site met een bijzondere eigen inhoud.’

Hieruit zou dus kunnen volgen, dat een gastcolumn een regelmatige bijdrage aan een krant, tijdschrift of site met een bijzondere eigen inhoud is van iemand die op bezoek is. En dat kan dus niet, want ik ben door TIJM gevraagt om éénmalig een bijdrage te leveren als gastcolumnist. Dat maakt mij dus iemand die op bezoek is én een regelmatige bijdrage met een bijzondere eigen inhoud leverd!

Zo voelt het eigenlijk al dit hele propedeusejaar aan de opleiding Journalistiek en Verzorging aan het Van Olphen Instituut in Nieuwegein. En misschien wel al mijn hele leven in dit samenleving. Ik heb als jonge studente van niet-westerse afkomst (mijn ouders kwamen naar Nederland toen ik 4 was) voortdurend het idee dat mij aan de ene kant gevraagd wordt om een regelmatige bijdrage met een bijzondere eigen inhoud te leveren, terwijl mij tegelijkertijd steevast duidelijk word gemaakt, dat ik toch slechts op bezoek ben.

Ik merkte dit bijvoorbeeld onlangs tijdens de Zwartepieten discussie, toen men op school vroeg hoe ik hier als nieuwkomer tegenaankijk. Ik vertelde dat ik als kind enorm moest huilen toen ik voor het eerst werd geconfronteerd met die rare, zwartgeschminkte paljassen, omdat ik dacht dat het ‘Bok Yehudam’ waren, een soort kwade sprookjesfiguren waarmee kinderen worden banggemaakt in mijn geboortestreek. Ik was als de dood dat die vreemde wezens met zwarte krullen het op mijn gouden oorbellen hadden voorzien en me in de zak mee naar hun ‘synagom’ of rovershol zouden meenemen. Begrijpelijke kinderangsten. Maar sindsdien ben ik dus voor sommigen een paria en word mij verweten een xenofobe anti-semiet te zijn. Hetzelfde geld voor de vreselijke gruweldaden die door Islamitische Staat worden gepleegd. “Wat vindt jij daar nu van Nischa, wat er allemaal gebeurt, uit naam van jou geloof?” Vroeg een docent mij laatst tijdens de les cultuurgeschiedenis. Toen ik antwoordde dat wij van huis uit Zoroastriërs zijn, schudde hij meewarig het hoofd en ging hij verder met het onderwerp apologetiek. Arrogantie als panachee tegen onkunde?

Ik spreek mijn moedertaal helaas niet zo goed als ik zou willen, maar één spreekwoord ken ik uit mijn hoofd en wil ik graag met u, bevooroordeelde zeer waarschijnlijk autochtone mannelijke lezer van middelbare leeftijd delen: “Tsach olai betsi ba’arom, da m’sjoela müzêrbet tabukla kütü. Çot am al madir tabuk.” Ofwel, vrij vertaald: “Het is niet de gast die de gastheer laat zien hoe vuil zijn kippenhok is. Het zijn zijn kippen.”

Nischa al-Baghindra is eerstejaars student Journalistiek en Verzorging aan het Van Olphen Instituut in Nieuwegein.

Over de auteur: Nischa al-Baghindra

Nischa al-Baghindra is eerstejaars student Journalistiek.

Gepubliceerd door

Nischa al-Baghindra

Nischa al-Baghindra is eerstejaars student Journalistiek.

Een gedachte over “Studentencolumn: Nischa al-Baghindra

  1. Goeie column Nischa, van mij mag je vaker eenmalig een vaste bijdrage leveren. Terwijl ik las, vroeg ik me af: Waar gaat dit heen. Maar met dat mooie spreekwoord maakte je je punt en gaf je mij iets om over na te denken. Ik ga hem bewaren, mooi dit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *