Interview met dingen (deel 4): quinoa

Marnix Pauwels is begenadigd interviewer maar bovenal nieuwsgierig mens. Hij voelt een grenzeloze verwondering voor de onbekendere entiteiten in de maatschappij. Niet zelden levert zijn interesse voor alles om hem heen bijzondere verhalen en ontroerende inzichten op. Vandaag had quinoa eindelijk tijd voor een kort gesprek.

Ik herken haar direct. Ze ziet er vrij gezond maar behoorlijk uitgewoond uit. Haar bewegingen zijn schichtig, haar stem nogal monotoon. In eerste instantie zie ik eigenlijk niet wat haar nou zo populair maakt. Ze gaat zitten aan mijn tafeltje in het hippe café, zet haar zonnebril af en bestelt bijna mompelend een glas heet water met gember. Als het is gebracht neemt ze met tegenzin een slokje.

Marnix: Allereerst, hoe wil je eigenlijk dat ik je noem? Kie-no-wa of Kienwa?

Quinoa: Wat jij wil. Wat mij betreft noem je me nep-rijst. Whatever.

Marnix: Oké. Nou, in elk geval tof dat je even met me wil praten, want je gaat hard hè! 2013 werd door de Voedsel- en Landbouw Organisatie van de Verenigde Naties uitgeroepen tot het ’internationale jaar van de quinoa’. En ik las laatst dat je tegenwoordig regelmatig uitverkocht bent, en soms niet bent aan te slépen! Dat moet toch heel mooi zijn, na jaren in de luwte geleefd te hebben?

Quinoa: Uh. Mooi? Ja, nee. Het is dus enorm kut. Gedoe. Ineens lig ik overdag in allerlei biologische winkels en wordt er om me gevochten door wijven in yogabroeken. Een paar jaar geleden was er werkelijk níemand die zich met me bemoeide; nu ben ik een soort Koningin van de Superfoods, verdomme. En dat voor een fucking pseudo-graan uit vak 2 van de Schijf van Vijf, houd op met me!

Marnix: Ho maar wacht even, populair en gewild zijn is toch geen probleem? Is dat niet juist wat je graag wil, als obscuur voedingsmiddel uit Zuid-Amerika?

Quinoa: Geen probleem? Man, je hebt geen idéé hoe er op me gelet wordt! Ik kan nóóit meer even een peuk roken of laveloos door de stad fietsen. Als ik ook maar één voet over de drempel van de snackbar zet, ben ik het haasje. Ik wil gewoon op straat kunnen spugen als ik daar zin in heb, ruige onbeschermde seks hebben met frikandellen, uitslapen tot ver in de middag en met RUST gelaten worden!

Quinoa bestelt een dubbele vodka. En bitterballen. En drie bier. Ze zucht demonstratief.

Quinoa: Ik ben geen graan en geen groente en ik ben eigenlijk helemaal NIKS, maar word wél beschouwd als zo ongeveer het gezondste voedingsmiddel ter wereld. Ter WERELD! En omdat ik glutenvrij ben, krijg je ook nog ’ns al die allergische types die continu aan je willen zitten. Er worden complete Instagram- en Facebookpagina’s aan me geweid, maar nooit ‘ns op een beetje geile of verontrustende manier! NOOIT!

Ik wil gewoon weer eens LOMP en VIES genomen worden, snap je!

Ze staat op, begint zich woest uit te kleden en gooit gillend kledingstukken in het rond. Een vrouw die de Linda aan het lezen is, slaat haar handen voor haar gezicht. Zestien mensen maken een filmpje. Quinoa wordt uiteindelijk overmeesterd door een man met een leren short en een lange, donkere baard, die haar meesleurt naar de keuken.

Als ik na tien minuten het café verlaat, werkt iemand de menukaart bij.

Over de auteur: Marnix Pauwels

Marnix Pauwels was geen schim van wie hij is. In zijn vrije tijd verzamelt hij borsten.

Gepubliceerd door

Marnix Pauwels

Marnix Pauwels was geen schim van wie hij is. In zijn vrije tijd verzamelt hij borsten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *