Dagboek Mark Rutte: Positiviteit brengen in het Midden-Oosten

Vandaag breng ik een bezoek aan het Midden-Oosten. Geweldig! Echt super. Wat een land. Wat een regio. Fantastische mensen, heerlijk weer. Echt mooi. Alleen zo somber hè. Daar gaan we wat aan doen. Kansen grijpen, daar gaat het om. Wat dat betreft kunnen ze nog wat leren van onze oerhollandse koopmansgeest en flexibele volksaard. En dat is precies wat ik ga doen: ze dat leren. Een beetje culturele ontwikkeling. Heerlijk!

Zonnetje, tentje, één en al gezelligheid
We begonnen in Libanon. In een vluchtelingenkamp. Alsof ik weer bij de scouting was. Zonnetje, tentje, één en al gezelligheid. Ik mocht even binnen kijken bij die mensen. Prachtig hoor, leuk om in hun huisjes te kijken. Het is geen feest om vluchteling te zijn hoor. Zo bedoel ik het niet. Maar wij werken ons het hele jaar uit de naad om er twee weken per jaar zo bij te kunnen zitten. Zo kun je het ook zien natuurlijk.

Daarna gesproken met de Libische overheid. Of zoals Frans Timmermans altijd zegt: ‘de Libanése overheid’, maar ik geef niet zoveel om uitspraak. Het gaat er niet om hoe je het zegt, het gaat erom dat je iéts zegt, denk ik altijd maar. Nou goed, vaklui die Libiërs hoor. Dan zijn die vluchtelingen daar een stuk beter af dan in Nederland. Om te beginnen spreken ze dezelfde taal als die vluchtelingen. Althans, het klinkt hetzelfde, dus dan zal het toch wel makkelijker zijn dan Nederlands leren, niet?

En ik moet eerlijk zeggen: ik ben best trots op onszelf als ik zie wat wij daar mogelijk maken. We trekken toch 0,1 procent van onze totale begroting uit om die landen daar in de regio te helpen om die arme drommels op te vangen. Zonder ons was dat die Libiërs niet gelukt hoor. Dan hadden die Syriërs maar een beetje rond gezworven en dat is voor niemand leuk. Maar dat wij zo’n leuk tentenkampje betalen zodat die Libiërs het daar een beetje netjes kunnen regelen, dat heet beschaving en daar sta ik voor.

Faas Wilkessen en Fanny Blankersen-Koen
Daarna voetbalwedstrijdje gekeken tussen oorlogsslachtoffers. Wat een pot. Het zijn niet allemaal Faas Wilkessen en Fanny Blankersen-Koen natuurlijk, maar ze kunnen aardig trappen met die protheses. “Stijf links, zeker?” Lachen dat ze deden. Prachtig!

En door naar een bijeenkomst van slachtoffers van seksueel oorlogsgeweld. Goed werk dat we daar doen hoor. Die arme vrouwen zitten daar te huilen en te snotteren. Logisch natuurlijk. En dan probeer je ze toch maar een beetje op te beuren. Wat moet je anders? Dus ik vertelde dat ze de afgelopen jaren in ieder geval meer seks hebben gehad dan ik! Ja, van dat gesomber wordt niemand beter natuurlijk. Je wil ze toch een hart onder de riem steken. Spreekwoordelijk dan hè. Ik ga verkrachtingsslachtoffers natuurlijk niks ongevraagd onder de riem steken hahaha!

Doorgereden naar Aleppo. Fantastische stad. Een soort van Museum van Oudheden, maar dan in de open lucht. Alles ademt historie. Je prijst je toch rijk als je in zo’n omgeving op mag groeien? Fantastisch kinderziekenhuis hebben ze daar. Heel modern. Zonder muren, zodat die kinderen toch een beetje naar buiten kunnen kijken. Komt zo’n sombermans naar me toe. “De laatste kinderdokter is vorige week overleden,” treurt hij. Dus ik: “Kop op man, jullie hebben een open afdelinkje. Niet van dat bedompte zoals bij ons.”

Je moet zelf het leven aan het lachen maken

Kijk, zo leer je die mensen dat je zelf verantwoordelijk bent voor hoe je kijkt naar het leven. Dat klinkt diep hè? Hahahaha! Nouja, gewoon, handen uit de mouwen en maak er wat van! Niemand is gebaat bij dat sombere. Het leven lacht je toe, maar dan moet je het leven wel aan het lachen maken. En met zo’n chagrijnige kop gaat dat niet lukken, hahahaha!

Goeie wijn in het vliegtuig trouwens.

Een gedachte over “Dagboek Mark Rutte: Positiviteit brengen in het Midden-Oosten”

  1. De huidige werkelijkheid is dat we alert moeten zijn inzake omgang met Turkije. De huidige President Erdogan streeft naar een groot machtig Kalifaat. En daar hoort de EU bij. De huidige “vluchtelingen-deal” maakt ons te veel afhankelijk. En denk aan Ebru Umar, zij mag nog steeds niet als “vrije Nederlandse” Turkije verlaten. We moeten onze tanden laten zien. Dus visumplicht handhaven, totdat Umar vrij is Turkije te verlaten. En laat die Syrische Vluchtelingen dan maar komen….We moeten niet bang zijn, “wie schaffen das….”. BULTHUIS.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *