Wie is eigenlijk verantwoordelijk voor die knettergekke vrijheidshatende wetten?

Geert Wilders is schuldig bevonden aan groepsbelediging en aanzetten tot discriminatie. TIJM Magazine sprak telefonisch met de PVV-leider.

TIJM: Goedemiddag, meneer Wilders. Even over die veroordeling…

Wilders: U bedoelt die zieke vertoning in de rechtbank onder leiding van een aantal knettergekke D66-rechters? Het is waanzin, meneer, waanzin. Een politiek proces om de leider van de grootste oppositiepartij monddood te maken.

TIJM: Jawel, maar ik wil even inhoudelijk…

Wilders: Inhoudelijk is het broddelwerk. Een rommeltje. Het is toch te gek voor woorden als PVV-hatende rechters mijn vrijheid, uw vrijheid, ieders vrijheid zó met voeten treden. Nederland zou een vrij land moeten zijn. Maar dit Nederland is ziek. Knetterziek.

TIJM: Knetterziek?

Wilders: Ja, nouja, knotsziek, superziek, hoe noem je dat? In ieder geval: het is van de knotsgekken dat je in dit land veroordeeld wordt omdat je problemen benoemt. Dit debat moet in de Kamer gevoerd worden, niet in de rechtszaal.

TIJM: Precies, dat wilde ik vragen. Waarom voert u dit debat in de rechtszaal en niet in de Kamer?

Wilders: Ik? Waarom voer ík dit debat in de rechtszaal? Wat zijn dit voor idiote vragen, meneertje? Ik word voor het gerecht gesleept door een stel politiek-correcte knipmessen die bukken voor de islam. Ik ben het slachtoffer van een politiek proces. Laten we de boel niet omdraaien.

TIJM: Meneer Wilders, even, hoe lang zit u ook alweer in de Kamer? Toen u in 1997 werd ingezworen, zat de huidige leider van GroenLinks nog op de basisschool toch?

Wilders: Bijna 20 jaar. Wat wilt u daarmee zeggen?

TIJM: Dat u 20 jaar de tijd heeft gehad om dit debat als wetgever in de Kamer te voeren. U heeft 20 jaar de tijd gehad om vrijheid van meningsuiting te verruimen. U heeft 20 jaar de tijd gehad om de wet aan te passen, maar u heeft het nooit gedaan. U heeft nooit een voorstel ingediend om belediging, discriminatie of haatzaaien uit de strafwet te halen. Sterker nog: u steunde in 2005 een oproep om haatzaaien, racisme en discriminatie intensiever te vervolgen.

Wilders: Maar dat was om jihadisme tegen te gaan. Dat is heel iets anders.

TIJM: Volgens de wet niet. Dan had u de wet moeten aanpassen. Misschien is de rechter het persoonlijk en politiek-filosofisch wel met u eens dat de vrijheid van meningsuiting onbegrensd zou moeten zijn, maar daar gaat het niet om. De rechter spreekt niet recht op basis van zijn mening, maar op basis van de wetten die u als wetgever heeft gemaakt.

Wilders: Ja, en? Wat is dit voor elitair multicultigedram?

TIJM: Nouja, ik wil dus gewoon graag weten waarom u dit debat niet in de Kamer voert, maar wel in de rechtszaal?

Wilders: Wacht even… Wacht, ik geef je Martin even…

Bosma: Met Martin Bosma.

TIJM: Uh, waar is meneer Wilders gebleven?

Bosma: Meneer Wilders? Geert is er vandaag niet.

TIJM: Die is er niet?

Bosma: Nee, hij heeft een bespreking buiten de deur. De hele dag. Goedemiddag!

Interview met dingen (deel 4): quinoa

Marnix Pauwels is begenadigd interviewer maar bovenal nieuwsgierig mens. Hij voelt een grenzeloze verwondering voor de onbekendere entiteiten in de maatschappij. Niet zelden levert zijn interesse voor alles om hem heen bijzondere verhalen en ontroerende inzichten op. Vandaag had quinoa eindelijk tijd voor een kort gesprek.

Ik herken haar direct. Ze ziet er vrij gezond maar behoorlijk uitgewoond uit. Haar bewegingen zijn schichtig, haar stem nogal monotoon. In eerste instantie zie ik eigenlijk niet wat haar nou zo populair maakt. Ze gaat zitten aan mijn tafeltje in het hippe café, zet haar zonnebril af en bestelt bijna mompelend een glas heet water met gember. Als het is gebracht neemt ze met tegenzin een slokje.

Marnix: Allereerst, hoe wil je eigenlijk dat ik je noem? Kie-no-wa of Kienwa?

Quinoa: Wat jij wil. Wat mij betreft noem je me nep-rijst. Whatever.

Marnix: Oké. Nou, in elk geval tof dat je even met me wil praten, want je gaat hard hè! 2013 werd door de Voedsel- en Landbouw Organisatie van de Verenigde Naties uitgeroepen tot het ’internationale jaar van de quinoa’. En ik las laatst dat je tegenwoordig regelmatig uitverkocht bent, en soms niet bent aan te slépen! Dat moet toch heel mooi zijn, na jaren in de luwte geleefd te hebben?

Quinoa: Uh. Mooi? Ja, nee. Het is dus enorm kut. Gedoe. Ineens lig ik overdag in allerlei biologische winkels en wordt er om me gevochten door wijven in yogabroeken. Een paar jaar geleden was er werkelijk níemand die zich met me bemoeide; nu ben ik een soort Koningin van de Superfoods, verdomme. En dat voor een fucking pseudo-graan uit vak 2 van de Schijf van Vijf, houd op met me!

Marnix: Ho maar wacht even, populair en gewild zijn is toch geen probleem? Is dat niet juist wat je graag wil, als obscuur voedingsmiddel uit Zuid-Amerika?

Quinoa: Geen probleem? Man, je hebt geen idéé hoe er op me gelet wordt! Ik kan nóóit meer even een peuk roken of laveloos door de stad fietsen. Als ik ook maar één voet over de drempel van de snackbar zet, ben ik het haasje. Ik wil gewoon op straat kunnen spugen als ik daar zin in heb, ruige onbeschermde seks hebben met frikandellen, uitslapen tot ver in de middag en met RUST gelaten worden!

Quinoa bestelt een dubbele vodka. En bitterballen. En drie bier. Ze zucht demonstratief.

Quinoa: Ik ben geen graan en geen groente en ik ben eigenlijk helemaal NIKS, maar word wél beschouwd als zo ongeveer het gezondste voedingsmiddel ter wereld. Ter WERELD! En omdat ik glutenvrij ben, krijg je ook nog ’ns al die allergische types die continu aan je willen zitten. Er worden complete Instagram- en Facebookpagina’s aan me geweid, maar nooit ‘ns op een beetje geile of verontrustende manier! NOOIT!

Ik wil gewoon weer eens LOMP en VIES genomen worden, snap je!

Ze staat op, begint zich woest uit te kleden en gooit gillend kledingstukken in het rond. Een vrouw die de Linda aan het lezen is, slaat haar handen voor haar gezicht. Zestien mensen maken een filmpje. Quinoa wordt uiteindelijk overmeesterd door een man met een leren short en een lange, donkere baard, die haar meesleurt naar de keuken.

Als ik na tien minuten het café verlaat, werkt iemand de menukaart bij.

Erdogan jarenlang gepest omdat zijn moeder prostituee was

Interview president Erdogan: “Ik lig nog dagelijks te huilen in bed”

Sinds de Turkse president Erdogan een Duitse komiek aanklaagde, is hij overal in Europa mikpunt van spot. Terwijl satirici in heel West-Europa de ene belediging op de andere stapelen, vindt TIJM Magazine het tijd de president zelf naar zijn beweegredenen te vragen. We togen naar Istanbul voor een opmerkelijk openhartig gesprek met de lange tenen van Ankara, Recep Tayyip Erdoğan.

Welkom meneer Erdoğan, U klaagt een komiek aan omdat die u een geitenneuker heeft genoemd?
Ik ben geen geitenneuker. Wie mij kent weet dat ik absoluut geen geiten neuk. Die man kan helemaal niet bewijzen dat ik geiten neuk, dus dan lijkt het me logisch dat ik zo’n beschuldiging niet over mijn kant laat gaan.

Dat is het opmerkelijke: het is natuurlijk een grap. Een smakeloze grap misschien, maar toch geen serieuze beschuldiging dat u écht geiten neukt?
Hij zegt het toch? Toch? Hij zegt toch dat ik geiten neuk?! Nou, dat is smaad. Dat is laster. In het gevang met die man!

Maar het is een grapje. Niemand neemt het serieus. Door hem aan te klagen voor smaad, is het bijna alsof u toegeeft dat het waar had kúnnen zijn. In die zin legitimeert u de belediging. Als u om dat ‘geitenneuker’ had gelachen was er niks aan de hand geweest.

Oh, en ik moet die grapjes allemaal maar over mijn kant laten gaan? Zo ken ik er nog één. Weet u wat ook lollig is? Miljoenen Syrische vluchtelingen. En als je nog even doorgaat over dat geitenneuken, zorg ik dat ze met honderdduizenden tegelijk halfdood aanspoelen op een Grieks eiland. Als grapje. Benieuwd of jullie dan nog zo kunnen lachen.

Uh… Maar dat is toch helemaal geen grap?
Precies, dat bedoel ik!

Nou goed, we laten het geitenneuken even voor wat het is…
Het is smerig. Ik verzeker u dat geitenneuken smerig is.

Maar moest u per se naar de rechter om die komiek de mond te snoeren? U had toch ook anders kunnen reageren?
Oh ja, hoe dan?

Weet ik veel, met een beetje humor bijvoorbeeld…
Dat heb ik geprobeerd. Ik heb Turkse satirici gevraagd de Duitsers te bedelven onder cartoons, grappen en satire.

En?
Nul reacties. Kan je je voorstellen wat dat betekent?

Dat alle satirici in de gevangenis zitten?
Dat het Turkse volk moreel ver verheven is boven het Duitse. Dat het Turkse volk zich niet verlaagt tot vuilbekkerij of laster. Het maakt mij trots het Turkse volk te mogen leiden in deze donkere tijden.

Toch lijkt u gewoon slecht tegen kritiek te kunnen.
Ik kan helemaal niet slecht tegen kritiek. Je kunt zelf slecht tegen kritiek!

Meneer Erdoğan, alle kritische Turkse stemmen zijn opgepakt of monddood gemaakt. En met miljoenen vluchtelingen als chantagemiddel, probeert u hetzelfde te doen met kritische stemmen uit het buitenland.
Dat is een leugen, een grove leugen. Dit soort ongefundeerde laster staat gelijk aan opruiïng en terrorisme. En daarmee bent u strafbaar, weet u dat?

Het zijn toch gewoon feiten? In uw ambtstermijn zijn meer dan honderd journalisten gevangengezet, honderden studenten en zelfs kinderen zijn gearresteerd voor het ‘ondermijnen van de staat’, u beboet en intimideert kritische media, u orkestreert rellen en aanvallen, u manipuleert politieke peilingen en zelfs buiten Turkije smoren uw partijgenoten en ‘bodyguards’ kritische geluiden met geweld.

President Erdoğan staat op, balt zijn vuist en schreeuwt dat het interview afgelopen is. In zijn woede zegt de president dingen die niet goed te praten zijn, maar we hebben beloofd die niet te citeren. Na enige tijd besluit de president het interview te vervolgen. Hij zakt duidelijk vermoeid in zijn stoel.

Meneer Erdoğan, we zullen het niet meer hebben over geitenneuken, censuur en persvrijheid. We zijn benieuwd naar de mens achter de president. Waarom die doet wat hij doet. Meneer Erdoğan, u bent overduidelijk geëmotioneerd. Waarom raakt de kritiek u zo zeer?
Ik… ik… Ik hou gewoon niet van roddels. Ik kan niet tegen gemene verhalen. Nooit gekund ook.

U heeft daar al langer last van?

Nouja, toen ik een kleine jongen in Kasımpaşa was, gebeurde het al. Ik kon er zo woest van worden, weet u dat? De pure kwaadaardigheid, het sardonische plezier van die jongens. Ik word er nog huilend wakker van. Wilt u dat geloven?

U bent in uw jeugd gepest?
Ja, nouja, toen ik sterker werd, sloeg ik ze gewoon van me af. Dat hielp.

U merkte dat u ze met geweld het zwijgen op kon leggen?
Ja. En op een gegeven moment bleek dat ik goed kon voetballen. Toen hield het wel een beetje op.

Maar daarvoor werd u echt getreiterd?
Het was een jarenlange hel ja. Kinderen kunnen heel gemeen zijn. Volwassenen ook trouwens.

Wat zeiden ze dan tegen u?
Nouja, gewoon. U weet hoe dat gaat. ‘Recep, Recep, je moeder is een hoer’. De meest vreselijke dingen.

‘Recep, Recep, je moeder is een hoer’?
Ja, en dat dan de hele dag door. Weken achter een stuk. Weken-, maandenlang moest ik horen dat mijn moeder een hoer was. De hele tijd maar dat klote liedje. ‘Recep, Recep, je moeder is een hoer’. Ik kan het ze nog horen zingen. Terwijl… ze wisten niet waar ze het over hadden, die jongens. Ze wisten niks. Wat wisten die jongens er nou van hoe het is als je moeder ’s avonds mannen ‘ontvangt’? Niets! U weet ook niet hoe het is als je moeder ’s avonds mannen ‘ontvangt’ en je overdag moet horen dat je moeder een hoer is. U weet niet hoe dat is. Niemand weet hoe dat is.

Wat vreselijk. En bij elke beledeging moet u daaraan denken? Aan die tijd? Aan de pesterijen?
Ja, natuurlijk.

Weet u, meneer Erdoğan? Ik denk dat het goed is dat u dit heeft verteld. Moedig, maar ook goed.
Denkt u?

Ik weet het wel zeker. Als mensen weten dat het u zo raakt en waarom het u zo raakt, dan zullen ze u minder snel bewust kwetsen. En ze zullen begrijpen waarom u af en toe zo uit uw slof schiet.
Zullen ze me niet meer beledigen dan? Geen kritische stukken en gemene cartoons meer publiceren?

Nouja, kritiek zal er altijd zijn. En als machthebber zult u ook onderwerp van spot blijven. Maar ik verzeker u dat nu mensen dit over u weten, ze meer begrip voor u hebben.
Ik hoop het. Ik hoop het echt. Weet u, ik ben ook gewoon zo moe om er tegen te vechten. Het kost zo veel kracht, weet u dat. Boos zijn, bedoel ik. Het kost zo veel kracht om boos en beledigd te zijn. Ik ben zo moe, weet u dat? Zo ontzettend moe. Al jaren eigenlijk. Zo verschrikkelijk moe.

‘Als ze te laat was, liet ik haar honderd Triple 20’s doen’

‘Als ze te laat was, liet ik haar honderd Triple 20’s doen’

Uit de serie ‘Best wel interessante interviews met best wel interessante mensen’

bertrosjelle1Bert Diks (43) en Rosjelle Haverkamp (37) ontmoetten elkaar in café Karper, waar Bert barman en dartcoach is. “Ik weet niet of anderen doorhebben dat ik haar vriendje ben.”

Bert: “Vroeger was ik heel lastig. Bajes in, bajes uit. Ik ben altijd op zoek naar vrijheid.”

Rosjelle: “Ik had als kind een hang naar de grote levensvragen. Gelukkig ontmoette ik toen Bert, die leerde me dat je met nadenken weinig opschiet.”

Bert: “Mijn vader is half Nederlands, kwart Grieks en een derde Russisch. Mijn moeder is Nederlands, maar die is alleen bij mijn geboorte geweest.”

‘Mensen voelen zich wel eens ongemakkelijk als ze met mij praten’

Rosjelle: “Toen ik tien jaar geleden in Badhoevedorp ging wonen, zocht ik een tegenwicht voor dat melancholische. Ik ging als negentienjarige films maken voor Porn4U, het eerste online high end lifestyleblad. Ik begaf me in een wereld die heel erg op de buitenkant gericht was. Dat vond ik toen leuk, omdat het nieuw was.”

Bert: “Toen ik negentien was, was ik best destructief bezig. Hele dagen vissen. Op een dag rolde ik de sloot in na bijna 34 uur karpervissen en bier drinken. Een maat vroeg: is dit wat je wil? Wat is er dan nog meer, vroeg ik. Hij dartte. Ik ben bij hem in de leer gegaan.”

Rosjelle: “De Candy publiceerde ooit een artikel over de tien leukste vrouwen met een verstandelijke beperking. Ik stond op nummer 12. Mijn 21ste verjaardag heb ik gevierd met een compleet gestoord feest. Ellie, met wie ik later een dartteam heb opgezet, was daar ook. Ze dacht: echt zo’n pornosnol, bah. Maar het klikte meteen, omdat we er allebei met humor naar keken.”

Alleen dominant in de kroeg

Bert: “Wij hebben elkaar anderhalf jaar geleden ontmoet bij Café Karper, waar ik werk.”

bertrosjelle2Rosjelle: “Ja, nu denk je, en die Rosjelle dart daar ook? Ik drink er per maand steevast mijn hele uitkering op, maar ik heb er niet over nagedacht. Ik kwam al jaren niet meer het huis uit. Moet ik mezelf dat niet cadeau doen, dacht ik toen. Het was de beste keuze ooit. Ik kom er vier, vijf keer in de week voor bier. Op maandag helpt Bert mij met trainen.”

Bert: “Een gewoonte van Rosjelle is dat ze altijd een beetje te laat is. In het begin strafte ik haar nog wel eens. Dan moest ze bijvoorbeeld honderd Triple 20’s doen. Nu blijft ze net als ik hier slapen en is ze dus meestal op tijd.”

Rosjelle: “Soms neem ik wel eens een vriendin mee. Dan krijgen we de slappe lach en staat hij er met zo’n stalen bek naast. ‘Dames, ik sta hier niet op de bus te wachten!’”

Bert: “Ik weet niet of je dan kunt zien dat ik haar vriendje ben. Dat moet ook. Ik ben gewoon aan het werk.”

Rosjelle: “Ik kan het hebben.”

Bert: „Ik denk wel dat de spanning erin blijft zitten als de man de vrouw soms aanpakt. Gewoon, met een leren riem met ijzeren punten, zolang je bij het codewoord maar stopt. Maar het is ook niet zo dat ik thuis de hele tijd dominant loop te doen. Alleen in De Karper.”

Handvol bitterbalen uit de vriezer

Rosjelle: “Ik denk dat wij heel bewust eten. Ik eet eigenlijk nooit onbewust. Ik heb altijd door dat ik eet.”

Bert: “Er ligt hier wel een hele koelkast vol bitterballen en frikadellen.”

Rosjelle: “Ja, maar die frituren we eerst. Dan zijn de bacteriën dood.”

Bert: “Mensen voelen zich wel eens ongemakkelijk als ze met mij praten. Voor mij is het normaal dat ik bitterballen frituur.”

Rosjelle: “Ik kom van een heel andere kant. Van mijn twaalfde tot mijn achttiende heb ik mezelf volgepropt met de grootste rommel die er bestaat. Ik spuugde alles uit. Gewoon, een handvol bitterballen direct uit de vriezer, dat was het enige wat ik ‘at’. Toen ik naar Badhoevedorp verhuisde kon ik mijn leven opnieuw starten en heb ik me op het darten gestort en nieuwe mensen ontmoet.”

De buitenwereld krimpt

Bert: “Elke maandag geef ik dartsles om half acht, maar naast Rosjelle is er eigenlijk niemand. Dan gaan we maar drinken tot half vier ’s nachts. Dat is wel heftig.”

Rosjelle: “Als Bert er vroeg uitgaat, rond een uur of 12, dan drink ik in de Karper vaak nog wat om wakker te worden voor ik thuis ga douchen. Dan hang ik de slurf van de tap in een aardbei-yoghurtpak. Onderweg naar huis drink ik dan gewoon uit het yoghurtpak, die neem ik overal mee naartoe.”

Bert: “Dat is wel typisch voor Rosjelle. Bier met aarbei-yoghurtsmaak, echt haar flavour.”

Rosjelle: “Ik houd erg van drinken met mensen. Maar de tijd dat ik doordeweeks met vriendinnen afspreek, is voorbij. Ik heb een streep door veel dingen gehaald nu Bert in z’n rolstoel zit. Sinds ik in september met Porn4U ben gestopt, ben ik meer in balans. De buitenwereld is kleiner geworden en de binnenwereld groeit bij mij.”

Halbe Zijlstra: onze manier van leven loopt gevaar door VVD-beleid

INTERVIEW – Het is prachtig dat Nederland zo’n tolerant land is, vindt VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra. Maar te vaak ziet hij VVD-beleid dat wegdrijft van liberale principes. ‘Zo verliezen we uiteindelijk onze eigen waarden.’

Halbe Zijlstra: onze manier van leven loopt gevaar door VVD-beleid

Terwijl Nederland acht jaar lang alleen maar aandacht had voor de economische crisis, sloop ongemerkt een andere crisis het land in. Een ‘veel fundamenteler crisis’, zegt Halbe Zijlstra, fractievoorzitter van de VVD. “Uit angst voor de waarheid en uit angst voor verlies van macht matigen politici hun kritiek op het politieke systeem.” Ze censureren zichzelf, zegt hij, met desastreuze gevolgen. “Het ondergraaft de balans in onze democratie. Als VVD-politici alles doen om de waarheid te verhullen; als ze bonnetjes opzettelijk kwijtraken; als ze WOB-verzoeken volledig zwartgelakt toestaan; als ze jan en alleman tappen, maar voor de democratie belangrijke taps plotseling kwijtraken als het om VVD’ers gaat; dan vindt geen correctie van extreme ideeën meer plaats.”

Het gevaar is groot, zegt Zijlstra. “Als een minister als Van der Steur, die nota bene over de veiligheid en rechtvaardigheid van ons land waakt, de ene doofpot bedekt met de andere klinkklare leugen, dan toont dat aan dat we op een zeephelling terecht zijn gekomen. We moeten er actief aan werken om niet beneden uit te komen.”

Op welk moment kwam bij u het besef: zo kan het niet langer?
“Toen de VVD tegelijkertijd drie liberale principes te grabbel gooide. De privacy, met een anti-terreurwet die politie en veiligheidsdiensten toegang geeft tot persoonlijke gegevens van alle Nederlanders; de vrijheid van meningsuiting, door plotseling tegen het afschaffen van het verbod op godslastering te zijn; en de vrijheid van religie, door salafistische bewegingen te willen verbieden.”

6308947546_22c3ed3572_mMaar wilt u nu wel of niet salafistische organisaties verbieden? Eerder was u voor een verbod.
“Ik heb nog eens goed nagedacht over wat liberale waarden nu precies zijn, voordat ik ze in de politieke strijd gooide – en ja, dat was lang geleden. Onze democratische rechtstaat kan niet gebaseerd zijn op religie, maar mag ook niet voorschrijven wat mensen willen geloven. Een geloof of stroming verbieden druist dus tegen al die principes in. Maar als individuen zich schuldig maken aan strafbare feiten, dan kun je daar natuurlijk hard tegen optreden.

Ben u dan niet bang voor wat die salafisten allemaal roepen?
Als je kijkt naar wat in sommige islamitische groeperingen geroepen wordt, en je zou daar het woord ‘Allah’ vervangen door ‘God’, dan zouden we met z’n allen helemaal niet zo in de paniek schieten. Bovendien heb ik zoveel vertrouwen in het woord en in de liberale principes, dat ik de gekkigheid die sommige religieuzen bezigen helemaal niet hoef te verbieden.

Hier in de Kamer zijn partijen – de VVD bijvoorbeeld – die vinden dat het “fout” is als mensen om religieuze redenen vrouwen geen hand geven.
Ja, ik vind het ook fout. Ik vind het moreel niet te verantwoorden dat je vrouwen anders behandelt dan mannen. Maar ik wil mijn moraal niet aan de hele samenleving opdringen. En ik vind het liberaal om niet per wet te regelen hoe mensen elkaar moeten begroeten. Hoe achterlijk het ook is, laat die imams maar tonen hoe achterlijk ze zijn. Dat lijkt me een betere methode om ervan af te komen dan door het instellen van verplichte begroetingsregels voor het hele land.

Maar wat zijn dan wel ‘onze waarden’?
“Weet u, het mooie van liberale waarden hebben, is dat mijn waarden niet die van u moeten zijn. Mijn mening is dat u het recht hebt om uw eigen mening te vormen en uit te dragen. En zelfs als u mij mijn mening niet gunt, dan mag u dat zeggen. Zo hard als u wilt. U mag me alleen uw mening niet opdringen, dan doe ik dat ook niet bij u.

Cc-foto’s: Superchango en Kennisland

Ook Tofik Dibi stelt zich verkiesbaar als Kamervoorzitter

Woensdag kiest de Tweede Kamer een nieuwe voorzitter. Na Khadija Arib (PvdA), Madeleine van Toorenburg (CDA), Ton Elias (VVD) en Martin Bosma (PVV) heeft nu een vijfde kandidaat zich gemeld: oud-Kamerlid Tofik Dibi van Groen Links. TIJM Magazine sprak met het Kamerlid in ruste over zijn opvallende kandidaatstelling.

Tofik, je wachtgeld zit erop, je boek is net uit en nu wil je Kamervoorzitter worden. Waarom nu? Waarom jij?

“Weet je, door de politiek ga je denken dat je heel belangrijk bent, uniek. Je bent een graag geziene gast in talkshows. Dat gevoel mis ik enorm. En ik was er goed in. Ik kon zelfs tegen Rutger van PowNews op, BAM! En ik wil weer door de lange gangen op het Binnenhof struinen, BAM!Geintjes maken met kamerleden, BAM! Iets te aimabel met ze worden, wetende dat ik ze later als voorzitter lekker op de vingers kan tikken, BAM BAM BAM!”

Je had ooit woeste plannen. Voor Nederland, voor GroenLinks. Voor Mauro. Voor moslims én homo’s. Eerst als Kamerlid, daarna wilde je fractievoorzitter wor…

“BAM!”

… Ja, maar het liep uit op niets. Waarom nu toch weer de politiek in?

“Ach, ik heb misschien mijn hand overspeeld, toen ik een gooi deed naar het leiderschap van GroenLinks. Het was best raar om van veelbelovende politicus mijn populariteit te zien verkruimelen tot vrijwel niets. Je moet ook niet vergeten, ik werd Kamerlid op het hoogtepunt van de mediahypes van GeenStijl. Ik weet niet beter dan dat Kamerleden elke dag eerst op GeenStijl kijken. Ik mis dat. Ik wil weer lekker afgekat worden door die mallerds. Ook daarom ben ik beschikbaar voor het voorzitterschap.”

GeenStijl?

“Ja joh, ik hoef maar een filmpje op te nemen en ik sta weer op GeenStijl. Het toont maar weer hoe relevant ik nog ben!”

Maar GeenStijl is zelf toch al lang niet meer relevant? Je moet retweets hebben. Retweets, likes, en stemmen natuurlijk. Daarover gesproken, heb je je al officieel aangemeld?

“Nee, maar dat lijkt me ook niet nodig. Ik hoef mijn gezicht maar op de burelen van GroenLinks te laten zien, en ze schuiven me naar voren. Dat weet ik zeker. Ik ben de ster. En de ster laat bij dezen weten beschikbaar te zijn.”

Maar zo werkt dat toch niet? Om kamervoorzitter te kunnen worden, moet je eerst Kamerlid zijn?

“Hè wat? Nee, daar geloof ik niets van! Ik ben ontzettend gretig, ik heb er knetterveel zin in en ik denk dat ik dit heel goed kan. Want wees eerlijk. Ik ben de ideale kandidaat. Jong, gemotiveerd, een etnische én een seksuele minderheid. Die ook nog eens een heel leuk boekje in het bekentenissengenre heeft laten schrijven. Ze MOETEN me dit gewoon geven! Ik wil het, ik wil het, ik wil het, ik wil het! Wacht hoor, ik ga even bellen met een paar mensen…”

“…FEMKEEE!”

Interview: TIJM in Business – Ready to go startup

Willem en Richelle ontvangen me in een oud kantoorpand, aan de rand van Amsterdam. De grijs-grauwe vloerbedekking wordt her en der onderbroken door fel-oranje stoelen en een grote aubergine, die dienst doet als vergadertafel. “Het is een soort anti-kraak”, merkt Richelle op als ze me ziet rondkijken. “Maar dan niet helemaal, met de gemeente weet je eigenlijk niet waar je aan toe bent. We hoeven hier natuurlijk ook geen jaren te zitten, dus dat scheelt. Maar die sfeer, die is wel onvervangbaar, dan merk je dat incubators niet opgelegd hoeven worden. Facilitated, is genoeg”. Lees verder

Interview: TIJM in Business – Ready to go startup