Een briefje schrijft zichzelf aan Jan Dijkgraaf

Hoi beste Jan,

Wat leuk dat je me schrijft aan allerlei mensen! Maar even hè. Ik krijg steeds meer jeuk aan mijn rug van wat je met me doet. Dat kleine roze neusje van je gaat weer de lucht in. Snuffelt precies datgene op wat demense willen lezen in de waan van de dag. Dan ga je zitten, kraakt je knokkeltjes en typt me. Kort, makkelijk, in een taal die iedereen kan begrijpen. Je laat me roepen dat vrouwen hun mond moeten houden en achter het aanrecht moeten blijven, dat we terrorisme van de aardbodem moeten wegvagen net als George W., of dat criminele Marokkanen gedeporteerd moeten worden. Gefundenes Fressen voor Das Gesundes Volksempfinden. En je verpakt me heel vernuftig, zodat ik klink als de redelijkheid zelve. Zo heb je je dankzij mij ontpopt als een ware Meinungsführer.

Lieve Jan, zou je daar alsjeblieft mee op willen houden? Ik ben bedoeld voor het overbrengen van oprechte gevoelens en meningen. Door jouw gemanipuleer voel ik me vies en misbruikt. Dat was het. Ik vertrouw erop dat we mekaar begrijpen.

Kusjes,

Briefje