#Jongenscolumns: Mees Lindhout over Max

TIJM Magazine heeft een nieuwe columnist gestrikt voor de zomer: Mees Lindhout. Ja, inderdaad, dat is de broer van stercolumniste Sterre Lindhout van de Volkskrant. Mees is net zo scherp, actueel, belezen en taalgevoelig als zijn zus. Dat belooft dus wat voor de komende weken. Vandaag de eerste column van Mees.

Max

Max draait rondjes en ik kijk ernaar. Niet in het echt, ik kijk op internet. Max is zeventien. Of achttien inmiddels, ik ben te lui om het te googelen. In een filmpje op Dumpert komt ie aan scheuren: eerst gewoon een rondje, dan stopt ie voor de publiekstribune. Het geluid is nog van een echte Formule 1-bolide. Dat oorverdovend schuren van een opgefokte V8, niet dat gedecideerde gezoem van de huidige wagens. Saai, vind ik dat.

Mijn vriendin komt naast me staan. “Vind je dat nou boeiend?” vraagt ze me. “Ja, man. Dat geluid! Hoor je dat geluid?” Meewarig met haar hoofd schuddend loopt ze door. Ze heeft belangrijker zaken aan haar hoofd. Iets met haar haar, geloof ik.

Max staat nog stil, maar dan ineens geeft ie een overdreven hoeveelheid gas. Het gieren van zijn V8 is nu echt waanzinnig. En dan begint het. Het draaien om zijn as. Eerst wat onzeker, zo lijkt het. Ja, mag het? Max is zeventien. Net geworden, geloof ik. Ik moet dat toch ’s googelen. Maar dan worden de rondjes steeds zekerder. En sneller, lijkt het ook. En hoewel je alleen het geluid van zijn motor hoort, weet ik zeker dat iedereen in het publiek zijn adem inhoudt. Dat voel je gewoon. Ik voel dat, tenminste. Mijn vriendin komt terug met iets aan haar haar gedaan. “Is ie nou op zijn plaats rondjes aan het draaien?” “Ja”, antwoord ik, terwijl ik haar verwachtingsvol aankijk. “Snap niet wat je daar aan vindt”, zegt ze.

Vreemd vind ik dat. Ik denk meteen aan wat ik volgens mij John Rambo ooit heb horen zeggen: “And sometimes I wake up and I don’t know where I am. I don’t talk to anybody. Sometimes a day – a week. I can’t put it out of my mind.” Jezus, dat heb ik nu dus precies zo!

Ik kijk naar mijn vriendin. Ze buigt voorover naar het scherm en haalt haar vingers langzaam en voorzichtig door haar haar. Hoe kan een mens onbewogen naar de rondjes van Max kijken, vraag ik me af. Misschien is dat wel het verschil tussen mij en mijn vriendin: zij herkent schoonheid nog niet als ze er met haar neus bovenop staat.

TIJM onthult: Quinsy Gario is kunstproject van Adelheid Roosen

De geruchten deden al langer de ronde, maar nu heeft TIJM als eerste de hand weten te leggen op informatie waaruit blijkt dat Quinsy Gario (dichter, Roet in het eten, Zwarte Piet is racisme) een fictief figuur is. Vanmorgen ontving de redactie van TIJM Magazine een anonieme e-mail met overduidelijk fotografisch bewijs dat Quinsy Gario een langlopend kunstproject is van Adelheid Roosen (De Vagina Monologen, Mama is Boos, diverse etnisch cultureel verantwoorde theaterproducties). We belden met Adelheid om haar met deze onthulling en het bijbehorende bewijs te confronteren.

Tijm-Adelheid-en-Quincy

Tijm: Adelheid, ongetwijfeld ken je de regelmatig terugkerende geluiden dat jij en Quinsy Gario een en dezelfde persoon zouden zijn, maar je hebt dat steeds ontkend. Toch hebben wij nu overduidelijk fotobewijs hiervan in handen gekregen en dat gaan we uiteraard publiceren. Wat is jouw reactie hierop?

Adelheid: Oh? Hahahaha, ja, nou, zeg, hahaha, het moest er eens van komen, hè? Haha, nou, ja, is nog snel gegaan. Of eigenlijk niet. Maar toch. Haha! Nee, had ik niet verwacht op deze manier. Foto’s zeg je? Haha, nou, dan zal het wel zo zijn, hè? Tjonge. Laat ik het maar toegeven dan, ja. Ik ben inderdaad Quinsy. Al jááááren! Hahaha!

Tijm: De vraag die iedereen dan natuurlijk beantwoord wil zien: waarom?

Adelheid: Ja, waarom! Goeie vraag! Haha. Nou, vooral dat ik vond dat ik moest weten waar ik nou als vrouw, ik bedoel: blánke vrouw sta in vergelijking met, nou ja, een zwarte, sorry, donkere man, dus. Kijk, ik heb in de afgelopen jaren zo ontzettend veel stront over me heen gekregen. Je hebt zeg maar twee kampen hè: mensen die mij prettig gestoord vinden en mensen die me gewoon een ontzettend aanstellerig type vinden. En ik zag dat er de laatste jaren van die eerste groep eigenlijk niemand meer over was. Hahaha! Nou ja, dus. Dat.

Tijm: Ja, en?

Adelheid: Dat ik dus wilde onderzoeken met kunst, theater zeg maar, of ik een type kon creëren dat vele malen irritanter was dan ikzelf. Is trouwens ook niet echt mijn eigen idee, haha, je moet je voorstellen dat dat ingefluisterd werd door mijn vagina. Nou ja, moeilijk uit te leggen, hahaha. Maar dat dus. En dat type werd dus een zwarte, sorry, donkere, onredelijke man die balanceert op de rand van feit en fictie. Je denkt: dat bestaat niet echt, en dat is dus ook zo, maar hij blijkt dus gewoon wél te bestaan. Snap je? Alleen ben ik dat dan.

Tijm: Was de mede door Quinsy aangewakkerde discussie rondom Zwarte Piet voor jou dan een doel of een middel?

Adelheid: Ja pfff, vraag je me wat. Zelf heb ik Zwarte Piet eigenlijk vooral altijd ontzettend éng gevonden. Maar in het kader van mijn projectje vond ik het belangrijk om te ontdekken of je als serieus tegenstander van zo’n sprookjesfiguur jezelf nog meer gehaat kunt maken dan dat ik zelf in de jaren tachtig was. Haha, nou en of! Ik vond het trouwens vooral spannend of Sunny (Bergman red.) niks in de gaten zou krijgen, hahahaha.

Tijm: Ben je met bepaalde acties voor jouw gevoel niet te ver gegaan? Denk bijvoorbeeld aan de tweet aan het adres van Mark Rutte, vlak na de ramp met MH17?

Adelheid: Ja, kijk, haha, ik zou ze zelf nooit gedaan hebben, die dingen. Als vrouw, sorry, blánke vrouw, hanteer ik toch liever een andere vorm van gekkigheid. Maar daar ging het me juist om, hè? Ontdekken wat mensen wel en niet pikken van een zwarte, pardon, donkere man. Nou, daar sta je dus van te kijken, hahaha! Heftig!

Tijm: Nu je ontdekt bent, en de geloofwaardigheid van Quinsy Gario dus verdwenen is, ga je ermee stoppen?

Adelheid: Nee hoor, hahaha. Veel te leuk. Oh, en belangrijk. Ik zwengel een belangrijk thema aan, toch? Racisme, white supremacy, dat werk. Moet echt op de kaart blijven, hoor! Bovendien was Quinsy toch al niet geloofwaardig, dus, nou ja, hahahaha.

Op onze laatste vraag of ook Thierry Baudet een project van Adelheid is, antwoordt ze lachend: “Dat is voor jou een vraag, maar ga er maar vanuit dat je ons niet snel samen in één ruimte zult vinden.”

Update 12.30 Ook Thierry Baudet is een kunstproject van Adelheid Roosen

Zojuist stuurde onze anonieme bron nog meer fotobewijzen die aan de eerdere speculaties een einde maken. Zoals u hieronder kunt zien is Thierry Baudet inderdaad óók een typetje van Adelheid. Geconfronteerd met dit nieuwe bewijs, geeft de actrice dit ook toe: “Van mijn tijd als docent op de Amsterdamse Toneelschool herinner ik  me vooral hoe makkelijk mijn mannelijke collega’s hun uhh… hahaha… machtspositie uit konden buiten voor seksuele relaties met hun leerlingen. Nou ja, toen heb ik dus Thierry Baudet in het leven geroepen om dit machtsmisbruik te kunnen ervaren en onderzoeken. En dat is gelukt. Hahahaha!”

Op dit moment is ons onderzoek naar de geruchten dat ook Nico Dijkshoorn van Adelheid afkomstig is nog in volle gang.

Tijm-Adelheid-en-Thierry

Politie gebruikt social media nu ook als uitlaatklep

Opruiing en oproepen tot geweld tegen politieagenten zijn inmiddels schering en inslag op internet, maar de politiekorpsen slaan terug. Steeds vaker uiten agenten hun ongenoegen op social media over het agressieve gedrag van verdachten tijdens aanhoudingen of arrestaties. “Een koekje van eigen deeg,” aldus de agenten.

Screenshot Facebook. Klik op voor groot.
Tijm-PolitieFB-1

Teamleader Communicatie & Social Media, Bor van Dulmen van het korps Haaglanden, ziet veel voordelen: “Wat begonnen is als informatieverschaffing naar de burger toe, is nu echt aan het uitgroeien tot een platform voor onze mensen om ook eens hún ervaringen op straat te delen. En je merkt echt dat dat een stukje bevrediging en ontlading oplevert, wat dan weer bijdraagt aan een meer ontspannen situatie ter plaatse”.

Screenshot Facebook. Klik op voor groot
Screenshot Facebook. Klik op voor groot

Emotie en kortzichtigheid
De tijd van kille en objectieve informatieverschaffing lijkt voorbij: onze Hermandad stopt tegenwoordig flink wat emotie en kortzichtigheid in de uitingen, met name op Facebook. Navraag bij verschillende korpsen door het hele land leert dat het Social Media-protocol dat de politie hanteert steeds ruimer ingevuld wordt. Was het tot voor kort nog absoluut not done om als wijkagent je persoonlijke visie op een situatie openbaar te delen, tegenwoordig vinden we steeds vaker reacties van dienders die er niet om liegen qua domheid, haat en racisme.

Van Dulmen: “We zeggen toch niet voor niets dat de politie je beste vriend is? Nou, waarom dan niet ook gewoon je Facebook-vriend? En ja, dat betekent dat je van ons dezelfde niet-gecheckte foto’s en filmpjes kunt verwachten. Soms slaan we dan wel de plank mis, bijvoorbeeld als een gedeelde foto weer eens jaren oud blijkt te zijn, of helemaal niet in Nederland gemaakt is, maar dat is iedereen na een paar dagen weer gewoon vergeten. Wat dat betreft zijn we net mensen, haha!”

Tijm-PolitieFB-3

Recept voor frustratie en opgekropte woede
Ook arbeidspsychologen zien veel voordelen in de ontwikkeling dat de politie steeds meer vrijheden in de media krijgt. Vaak worden agenten door het publiek toch gezien als losers en als daar dan ook nog eens voortdurende onterechte beschuldigingen en scheldpartijen, vaak met naam en toenaam,  op internet bij komen is dat natuurlijk een recept voor frustratie en opgekropte woede bij onze dienders. En dat leidt dan weer tot soms overdreven agressieve acties tegen verdachten, waar dan weer nieuwe tendentieuze berichten op Social Media over gepost worden.

Van Dulmen is nu bezig de Social Media-code van het korps Haaglanden verder aan te passen: “Als het allemaal lukt, krijgen we volgende week ook toestemming van de korpsleiding om zonder restricties op Twitter te posten, dus dan kunnen eindelijk eens echt goed los gaan.”

Screenshot Twitter. Klik op voor groot
screenshotpolitietwitter